Μπονσάι

Σε όλους μας είναι πλέον γνωστά τα δέντρα μπονσάι. Ο όρος μπονσαι περιγράφει το όνομα της τεχνικής καλλιέργειας ενός φυσικού δέντρου σε μικρογραφία. Προέρχεται από τις ιαπωνικές λέξεις bon που σημαίνει δίσκος και sai που σημαίνει δέντρο και είναι μια παραλλαγή της αντίστοιχης κινέζικης λέξης “Pen-Zin” που σημαίνει μικρό δέντρο νάνος.

Παρόλο που η καλλιέργεια τους ξεκίνησε από την Κίνα, η τέχνη αυτή τελειοποιήθηκε στην Ιαπωνία και γι ’αυτό επικράτησε ο ιαπωνικός όρος.

Για τους Ιάπωνες η τέχνη αυτή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας και φιλοσοφίας τους. Σύμφωνα με τη γιαπωνέζικη παράδοση το μπονσάι αντιπροσωπεύει τρείς αρετές (shin-zen-bi) την αρετή της αλήθειας, της καλοσύνης και της ομορφιάς.   

Τα στυλ των μπονσάι

Ανάλογα με τη γωνία που σχηματίζει ο κορμός σε σχέση με τη γλάστρα οι Ιάπωνες ξεχωρίζουν τα μπονσαι σε 29 τουλάχιστον διαφορετικά στυλ. Από αυτά τα πιο γνωστά είναι  το τυπικό όρθιο, το μη τυπικό ορθιο, το επικλινές, το κυρτό ή ημί-κυρτο, το σχήμα ανεμοθράυστη, το στυλ σκούπα, του διιπλού ή πολλαπλού κορμού.

Ωστόσο υπάρχουν και μπονσάι που δεν ακολουθούν αυτούς τους κανόνες.

Φροντίδες και καλλιέργεια

Όπως προαναφέραμε κάθε φυτό μπονσαι είναι διαφορετικό και απαιτεί ξεχωριστές φροντίδες ανάλογα με το είδος στο οποίο ανήκει. Γι’ αυτό το λόγο είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την επιστημονική ονομασία του φυτού που καλλιεργούμε

Ωστόσο υπάρχουν κάποιες γενικές οδηγίες που πρέπει να ακολουθούνται  

Πότισμα-Λίπανση

Το πότισμα είναι ίσως η σημαντικότερη φροντίδα που χρειάζονται τα δέντρα. Η συχνότητα του ποτίσματος εξαρτάται από παράγοντες όπως το είδος και το μέγεθος του δέντρου, η εποχή, το κλίμα, το έδαφος και το μέγεθος της γλάστρας στο οποίο αναπτύσσονται. Παρόλα αυτά δεν είναι δύσκολο να γνωρίζει κανείς πότε ένα μπονσάι χρειάζεται νερό, αρκεί να παρατηρεί καθημερινά το έδαφος να μην γίνεται πολύ ξηρό.

Έκθεση στον ήλιο

Για να μπορέσει να αναπτυχθεί και να διατηρηθεί υγιές ένα μπονσάι θα πρέπει να τοποθετείται σε σημείο που να  δέχεται όσο το δυνατόν περισσότερο φως.

Φύτεμα - Αλλαγή γλάστρας

Όλες οι εργασίες φύτευσης και μεταφύτευσης διενεργούνται όταν οι χυμοί αυξάνονται και τα μάτια των φύλλων έχουν αρχίσει να εμφανίζονται. Χρονικά αυτό συμβαίνει από το Φεβρουάριο έως το Μάρτιο. Κωνοφόρα δέντρα και ορισμένα αειθαλή μεταφυτεύονται σε γλάστρα τέλη Απριλίου πριν αρχίσουν να βλαστάνουν.

Για να μπορέσει το δέντρο να διατηρηθεί εύρωστο και ανθεκτικό ένα κατάλληλο μίγμα γόνιμου χώματος, λεπτής άμμου και φυλλοχώματος είναι απαραίτητο.

Οι γλάστρες θα πρέπει να έχουν τρύπες για την αποστράγγιση του νερού και το εσωτερικό τους να είναι υαλοποιημένο ώστε να εμποδίζεται η διάβρωση των τοιχωμάτων τους από τις ρίζες. Ένα δέντρο φυτεμένο από καιρό ματαφυτευεται λιγότερο συχνά απ’ ότι ένα νέο. Κατά κανόνα αλλάζουμε γλάστρα από ένα έως τρία χρόνια στα φυλλοβόλα δέντρα ενώ στα κωνοφόρα ή αειθαλή κάθε τρία ή πέντε.

Διαμόρφωση

Υπάρχουν διάφοροι μέθοδοι διαμορφώσεως των δέντρων για να πετύχουμε την επιθυμητή τους μορφή  όπως το κλάδεμα, το δέσιμο των κλαδιών και του κορμού με σύρμα, το στερέωμα βαρών στο δέντρο κτλ. 

Κατάλληλα είδη

Πολλά φυτά μπορούν να μετατραπούν σε μπονσάι. Τα πιο δημοφιλή είναι κωνοφόρα φυτά ( όλα τα πεύκα και διάφορα είδη κέδρου) καρποφόρα δέντρα  (ιδιαίτερα νάνες ποικιλίες), η ελιά, δασικά είδη όπως η φτελιά και τα σφενδάμια, η βουκαμβίλια και πολλά είδη φίκων.

Καλαγχόη

Η καλαγχόη ανήκει στην οικογένεια Crassulaceae. Το επιστημονικό της όνομα είναι Kalanchoe blossfelidiana.

Είναι φυτό μικρών απαιτήσεων και αναπτύσσεται πολύ καλά σε σκιερά σημεία. Το απευθείας ηλιακό φως  και τα ρεύματα αέρα το αφυδατώνουν και μαραίνουν τα φύλλα του ενώ μειώνουν την ανθοφορία του.

Θέλει πολύ αραιά ποτίσματα και σε μικρές δόσεις καθώς αποθηκεύει νερό στα φύλλα για τις ανάγκες του. Το ''κανονικό'' πότισμα το βλάπτει και πολλές φορές το σαπίζει. Η  λίπανση θα πρέπει να γίνεται  μία με δύο φορές το χρόνο,  την άνοιξη -φθινόπωρο με ένα πλήρες λίπασμα καλά διαλυμένο στο νερό, στη μικρότερη συνιστώμενη δοσολογία.

Για να ευνοηθεί η καρποφορία του θα πρέπει να καλλιεργείται πάντα σε μικρές γλάστρες. Σε ακραίες περιπτώσεις κάνουμε αλλαγή γλάστρας την άνοιξη προσέχοντας πάντα να αποστραγγίζει καλά η γλάστρα.

Προσοχή στα σημεία

• Να αποφεύγετε το νερό να πέφτει επάνω στα φύλλα του
• Να αερίζετε-ανοίγετε το κέντρο του φυτού
• Να κόβονται τα μαραμένα άνθη και να μη σαπίζουν επάνω στο φυτό

Παρωδία - parodia

Παρωδία

Οικογένεια : κακτίδες (Cactaceae)

Είναι παχύσαρκα φυτά που καλλιεργούνται σαν φυτά εσωτερικού χώρου και τα περισσότερα κατάγονται από την Αργεντινή. 

Έχουν σχήμα κυλινδρικό και περιβάλλονται από όρθια αγκάθια. 

Οι καρποί τους είναι στρόγγυλοι και φέρουν άνθη χοανοειδή σε διάφορα χρώματα.

Είδη - Ποικιλίες

Παρωδία η χρυσάκαθος   - parodia aureispina

Παρωδία η χρυσακανθιας- parodiachrysacanthion

Παρωδία η μεταβλητη      - parodia metabilis

Παρωδία η αιματόφυλλος -parodia sanguinifolia

Τεχνική καλλιέργειας

Καλλιεργούνται σε αμμώδες έδαφος και αντέχουν σε θερμοκρασία μέχρι και -5C. 

Απαιτούν άφθονο πότισμα το καλοκαίρι αλλά όχι πολύ συχνό καθώς δεν αντέχουν την υγρασία (θα πρέπει να στεγνώσει το χώμα ανάμεσα στα δυο ποτίσματα).Το πότισμα θα πρέπει να ελαττώνεται το φθινόπωρο και να διακόπτεται το χειμώνα.

Πολλαπλασιασμός

Η παρωδία πολλαπλασιάζεται με σπόρο την άνοιξη σε θερμοκρασία 20-25 C.

Ζαμιοκούλκας - Zamioculcas zamifolia

Ο ζαμιοκούλκας (Zamioculcas zamifolia) είναι από τα πιο ανθεκτικά φυτά εσωτερικού χώρου.

  

Είναι πολυετές τροπικό φυτό της Αφρικής και ανήκει στην οικογένεια Araceae. Είναι βραδείας ανάπτυξης φυτό και μπορεί να φτάσει σε ύψος το ένα μέτρο. Θεωρείται ανθόφυτο, αν και πρέπει να περάσουν 3-4 χρόνια μέχρι την εμφάνιση του άνθους.  

 

Χαρακτηριστικό του φυτού είναι τα σκούρα, βαθυπράσινα,σαρκώδη και γυαλιστερά φύλλα του.

Φροντίδα φυτού

Θερμοκρασία-Φωτισμός

Ο ζαμιοκούλκας μπορεί να αναπτυχθεί σε θερμοκρασία 16-18 C το χειμώνα, αλλά δεν αντέχει κάτω από 10-12 C. Αναπτύσσεται καλύτερα σε διάχυτο φως, αλλά μπορεί να επιβιώσει και σε σκιερά σημεία. Το άμεσο ηλιακό φως μπορεί να δημιουργήσει εγκαύματα στα φύλλα.

Πότισμα

Θέλει αραιό πότισμα από την άνοιξη ως το φθινόπωρο και σχεδόν καθόλου το χειμώνα. Μπορεί να αντέξει σε μεγάλες περιόδους ξηρασίας.αλλά για την καλή διατήρηση του φυτού θα πρέπει να ποτίζεται περίπου κάθε 30 μέρες ανάλογα με την ατμοσφαιρική υγρασία του χώρου. Σε συνθήκες περίσσιας υγρασίας το φυτό οδηγείται σε σήψη.

Λίπανση

Για τη διατήρηση της ζωηρότητας του φυτού καλό είναι να εφαρμόζεται επιφανειακή λίπανση σε κάθε δεύτερο πότισμα.

 

Πολλαπλασιασμός

Ο πολλαπλασιασμός του φυτού γίνεται την άνοιξη, με διαίρεση των κονδύλων αλλά και με μοσχεύματα φύλλων.

Ασθένειες - Φυσιολογικά προβλήματα

Είναι ανθεκτικό φυτό σε ασθένειες. Σε συνθήκες όμως ξηρού αέρα μπορεί να εμφανιστούν προσβολές από ακάρεα με συνέπεια να κιτρινίσουν τα φύλλα του φυτού και τελικά να πέσουν.

Συνηθέστερο πρόβλημα αποτελεί η υπερβολική υγρασία γι' αυτό και η καλή αποστράγγιση είναι απαραίτητη. 

Επίσης, τα στηρίγματα που τοποθετούνται στα φυτά μπορεί να τραυματίσουν τους κονδύλους γι αυτό και είναι προτιμότερο οι βλαστοί που λυγίζουν λόγο του βάρους τους, να κόβονται.

Ο ζαμιοκούλκας είναι φυτό ιδιαίτερης διακοσμητικής αξίας και αυτό που το κάνει ξεχωριστό και  προτιμάται πολύ σε επαγγελματικούς χώρους είναι το ότι χρειάζεται ελάχιστη φροντίδα.

Ανθούριο

Το ανθούριο ανήκει στην οικογένεια των αροειδών και  καλλιεργείται για το άνθος του ή σαν καλλωπιστικό φυτό εσωτερικού χώρου. Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες των οποίων τα άνθη φέρουν διάφορα χρώματα όπως κόκκινο, ροζ, κίτρινο, πορτοκαλί. Το ανθούριο δεν έχει βλαστό και τα φύλλα του καθώς και τα άνθη βγαίνουν από το έδαφος. Είναι φυτό που ανθίζει συνεχώς και το άνθος διατηρείται για περίπου ένα μήνα. Τα άνθη του είναι χαρακτηριστικά της οικογένειας που σχηματίζονται με σπάθη, η οποία και δίνει αυτή την εντυπωσιακή μορφή στο άνθος.

Απαιτήσεις-Φροντίδα

Έδαφος

Συνίσταται σε αναλογία 2:1 απολυμασμένο μίγμα τύρφης-φυλλόχωμα

Θερμοκρασία

Για τη διατήρηση του φυτού απαιτούνται θερμοκρασίες 10-12  C, ενώ για την άνθηση του 15-18 C. Άριστη θερμοκρασία θεωρείται αυτή που κυμαίνεται μεταξύ 15-18 C τη νύχτα και πάνω από 20  C τη μέρα. Σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να ''καεί'' το φύλλωμά του ενω σε χαμηλές θερμοκρασίες περιορίζεται η ανάπτυξή του.

Η σχετική υγρασία δεν θα πρέπει να πέφτει κάτω από 70% . Σε συνθήκες μειωμένης σχετικής υγρασίας δημιουργούνται καστανές κηλίδες γύρω από τα φύλλα.

Φως
Το φυτό θα πρέπει να τοποθετείται σε δροσερό, ημίσκιερο μέρος. Μπορεί να επιζήσει και σε συνθήκες πολύ χαμηλού φωτισμού αλλά υπό αυτές τις συνθήκες θα έχει φτωχή ανθοφορία και μικρή ανάπτυξη.

Πότισμα
Θα πρέπει να ποτίζεται όταν το χώμα στην επιφάνεια της γλάστρας είναι στεγνό και να αδειάζεται το επιπλέον νερό που μένει στο πιατάκι της γλάστρας.

Έντομα- Ασθένειες
Γενικά το ανθούριο είναι ανθεκτικό φυτό σε εντομολογικές προσβολές και μυκητολογικές ασθένειες.
Συνηθέστεροι εχθροί του φυτού είναι οι θρίπες, τα κοκκοείδή και η μελίγκρα.

Πολλαπλασιασμός
Ο πολλαπλασιασμός του φυτού γίνεται με παραφυάδες, μοσχεύματα και σπόρο. Οι σπόροι μπορούν να φυτρώσουν μετά από 30-40 ημέρες.

Το ανθούριο επίσης είναι κατάλληλο φυτό και για εντυπωσιακές συνθέσεις.

Γκουσμάνια

Η Γκουσμάνια ανήκει στην οικογένεια των βρομελιωδών και πήρε το όνομά της από το γνωστό συλλέκτη φυτών A. Gurman.

Είναι φυτό εσωτερικού χώρου και όπως όλα τα βρομελιωδη μετά την άνθηση πεθαίνει. Δημιουργούνται όμως, εύκολα νέα φυτά από τα παραβλαστήματα που εμφανίζονται κατά την εποχή της ανθοφορίας.

 Η Γκουσμάνια είναι επίφυτο,δηλ αναπτύσσεται στους κορμούς άλλων φυτών. Αυτό που βλέπουμε ως άνθος στο φυτό είναι βράκτια φύλλα σε σχήμα αστεριού σε έντονο πορτοκαλί ή κόκκινο χρώμα.
   

Είναι ανθεκτικό στις περισσότερες συνθήκες αλλά αναπτύσσεται καλύτερα σε έντονο φωτισμό και σε θερμοκρασία 15-18  C το χειμώνα και 18-24 C, με ανώτερη  τους 27 C το καλοκαίρι.  Θέλει αρκετή υγρασία γι' αυτό και το καλοκαίρι θα πρέπει να ψεκάζεται το φύλλωμά του καθώς και να διατηρείται το χώμα του υγρό. Ένδειξη ότι το φυτό θέλει πότισμα είναι όταν τα χαμηλότερα φύλλα του φυτού παίρνουν καστανό χρώμα και αρχίζουν να μαραίνονται. Σε συνθήκες έλλειψης υγρασίας οι άκρες των φύλλων παίρνουν καστανό χρώμα.
  

Ο πολλαπλασιασμός του φυτού γίνεται από τα παραβλαστήματα που δημιουργούνται κατά την εποχή της ανθοφορίας του, τα οποία και αποχωρίζονται  από το μητρικό φυτό όταν έχουν αποκτήσει τις δικές τους ρίζες. Κατά τη μεταφύτευση των παραβλαστημάτων δεν θα πρέπει να πιέζεται πολύ το χώμα. Η καλύτερη εποχή για τη μεταφύτευση του φυτού είναι η άνοιξη.

Η Γκουσμάνια είναι από τα πιο εντυπωσιακά και ανθεκτικά φυτά και μαζί με άλλα φυτά εσωτερικού χώρου μπορεί να δημιουργήσει όμορφους συνδυασμούς.

Κρότωνας

Ο κρότωνας  είναι από τα δημοφιλέστερα φυτά εσωτερικού χώρου, κυρίως για τα πολύ εντυπωσιακά χρώματα στο φύλλωμα του.  Τα φύλλα του αρχικά είναι πράσινα αλλά καθώς ωριμάζουν αλλάζουν χρώμα. Εχουν σαρκώδη υφή και ανάλογα με την ποικιλία έχουν διάφορα σχήματα και μέγεθος. Πολλές φορές στο ίδιο φυτό συνυπάρχουν το πράσινο, το κίτρινο και το κόκκινο χρώμα.

                                   Απαιτήσεις-φροντίδα φυτού

Φως

Για να αναπτυχθεί σωστά, θέλει πολύ φωτεινό περιβάλλον, ώστε να μπορέσει να διατηρήσει το έντονο χρώμα του, χωρίς  όμως να δέχεται απευθείας ηλιακό φώς.

Θερμοκρασία

Απαιτεί θερμοκρασία μεταξύ 16-21 οC. Η έλλειψη κανονικής θερμοκρασίας προκαλεί το πέσιμο φύλλων από τη βάση προς την κορυφή.

Υγρασία

Είναι ευπαθές στην ξηρασία. Σε συνθήκες έλλειψης υγρασίας οι άκρες του φυτού ξεραίνονται και το φυτό μαραίνεται. Γι’αυτό και το πότισμά του πρέπει να είναι τακτικό και πλούσιο με την προϋπόθεση να υπάρχει καλή στράγγιση στη γλάστρα.

Λίπανση

Η λίπανση του φυτού θα πρέπει να γίνεται με υγρό λίπασμα από την άνοιξη έως το φθινόπωρο και να μην γίνεται καθόλου το χειμώνα.

Μεταφύτευση

Η ισχυρή ανάπτυξη του φυλλώματος του, δημιουργεί και πυκνό ριζικό σύστημα, η άνετη ανάπτυξη του οποίου απαιτεί και συχνές αλλαγές του φυτοδοχείου, όπου βρίσκεται, σε άλλο μεγαλύτερου μεγέθους. Η καλύτερη εποχή μεταφύτευσης είναι αρχές άνοιξης.

Πολλαπλασιασμός

Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται πολύ εύκολα με ξυλώδη μοσχεύματα.

Ο κρότωνας είναι φυτό που συντηρείται σχετικά δύσκολα και θέλει ιδιαίτερη περιποίηση και φροντίδα για να είναι υγιής.

Σανσεβιέρα

Η Σανσεβιέρα είναι από τα πιο ανθεκτικά φυτά εσωτερικού χώρου.  Ανήκει στην οικογένεια Liliaceae  και έχει αφρικάνικη καταγωγή.  Τα φύλλα της είναι σαρκώδη, λογχοειδή με μυτερές κορυφές.  Η πιο γνωστή ποικιλία είναι η Sanseviera Trifasciata. Η Σανσεβιέρα δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις και μπορεί να εγκλιματιστεί πολύ εύκολα και σε ανθυγιεινό-ξηρό περιβάλλον, γι αυτό και αποτελεί καλή επιλογή για επαγγελματικούς χώρους.

   
 

        

Φροντίδα – Περιποίηση Σανσεβιέρας

Έδαφος

Για να αναπτύσσεται σωστά απαιτεί χώμα πλούσιο σε άμμο και τύρφη. Επίστρωση της γλάστρας με χαλίκια θεωρείται απαραίτητη για καλή αποστράγγιση του εδάφους

           

Φωτισμός

Σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού αναστέλλεται η ανάπτυξή της καθώς απαιτεί έντονο φωτισμό.

Θερμοκρασία

Ιδανική θερμοκρασία για την ανάπτυξή της είναι πάνω 16 ° C. Το χειμώνα η θερμοκρασία δεν θα πρέπει να πέφτει κάτω από 10 ° C.

Πότισμα

Θέλει μέτριο πότισμα από την άνοιξη ως και το φθινόπωρο. Το χειμώνα το πότισμα πρέπει να περιορίζεται και να γίνεται ανά 3 εβδομάδες περίπου ανάλογα με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.

Πολλαπλασιασμός

Ο πολλαπλασιασμός της Σανσεβιέρας γίνεται το καλοκαίρι με διαίρεση- διαχωρισμό του φυτού, και με μοσχεύματα φύλλων.

Μπιγκόνια ή Βιγόνια

Η μπιγκόνια είναι από τα ωραιότερα φυτά εσωτερικού χώρου.  Υπάρχουν πάνω από 1500 ποικιλίες. Οι περισσότερες ανθοφόρες ποικιλίες είναι ινόριζες, ύψους 40-50 εκατ. με πολλά μικρά ρόδινα ή λευκά άνθη και με φύλλωμα έντονο πράσινο, στιλπνό.

Οι μπιγκόνια προσβάλλεται εύκολα από μυκητολογικές ασθένειες γιατί οι βλαστοί της περιέχουν μεγάλη αναλογία νερού γι'αυτό και θα πρέπει να τοποθετείται σε χώρους με επαρκή αερισμό.

 
 

Συμβουλές - Οδηγίες

• Αν το φυτό σας δεν ανθίζει ή έχει πολύ μικρά νέα φύλλα, τότε χρειάζεται λίπανση.
• Η υπερβολική ζέστη και ξηρασία δημιουργούν ξηράνσεις στα φύλλα. Στην περίπτωση αυτή ποτίζουμε και τοποθετούμε το φυτό  σε πιο δροσερό χώρο.
• Αν τα φύλλα κιτρινίζουν είναι από το υπερβολικό πότισμα ή κρύο. Αφήνουμε το φυτό να στεγνώσει και το τοποθετούμε σε θερμότερο μέρος. Επίσης, το υπερβολικό πότισμα ενδέχεται να δημιουργήσει σάπισμα βλαστών στη βάση.
• Μεγάλη προσοχή να δίνεται στην αποστράγγιση της γλάστρας γιατί το φυτό έχει ευαίσθητο ριζικό σύστημα και σαπίζει πολύ εύκολα.
• Λευκές κηλίδες πάνω στα φύλλα του φυτού σημαίνει προσβολή από ωίδιο. Η
  
  μυκητολογική αυτή ασθένεια αντιμετωπίζεται με κατάλληλα φάρμακα.
• Κυκλικά στίγματα που αρχίζουν να μαυρίζουν σημαίνει προσβολή από βακτηριώσεις, οι οποίες και αντιμετωπίζονται με κατάλληλα φάρμακα και ψεκασμούς.
• Η  μεταφύτευση να γίνεται μετά μετά την περίοδο ανθοφορίας του φυτού. Ιδιαίτερη προσοχή να δίνεται στους εύθραυστους βλαστούς.
•  Μάρτιο - Απρίλιο, να γίνεται καθαρισμός του φυτού από μαραμένα φύλλα, ώστε ο κεντρικός βλαστός να αερίζεται καλά.
• Λίπανση να γίνεται από το Μάιο-Οκτώβριο. Να χρησιμοποιούνται λιπάσματα που να περιέχουν όλα τα θρεπτικά  συστατικά, διαλυμένα σε νερό και στη μικρότερη συνιστώμενη ποσότητα.
• Η θερμοκρασία το χειμώνα να μην πέφτει κάτω από 15 C.

Ποικιλίες
    

Μπιγκόνια της Λουκέρνης

Το φυτό γίνεται αρκετά ψηλό, βγάζει ροδοκόκκινα λουλούδια το χειμώνα και την άνοιξη.Η ποικιλία αυτή αναπτύσσεται σε άμεσο ηλιακό φως, ενώ θέλει μέτριο πότισμα.
     

Μπιγκόνια κηλιδωτή

Είναι η πιο διαδεδομένη ποικιλία μπιγκόνια. Έχει πράσινα σκούρα φύλλα με ασημένιες κηλίδες. Τα άνθη της εμφανίζονται σχεδόν όλο το χρόνο, είναι μικρά ροζ χρώματος. Αναπτύσσεται σε έντονο φως και οι απαιτήσεις της σε πότισμα είναι μέτριες.
    
Όλες οι ποικιλίες της Μπιγκόνια αναπτύσσονται πολύ γρήγορα. Το υβρίδιο  Σβαμπενλαντ είναι φυτό που ανθίζει σχεδόν όλο το χρόνο. Οι κονδυλόριζες μπιγκόνιες είναι κατάλληλες για φύτεμα σε παρτέρια κήπων. Υπάρχουν επίσης και θαμνώδεις ποικιλίες που μπορεί να φτάσουν σε ύψος και τα δυο μέτρα.

Φιτόνια

Πηγή εικόνας lapipadelindio.com

Η φιτόνια είναι ενα ευαίσθητο ποώδες φυτό. To φυτό κατάγεται από το Περού και  συντηρείται πολύ δύσκολα καθώς θέλει περιβάλλον ζεστό και υγρό.Είναι φυτό κατάλληλο για γυάλες και μπορεί να συνδυαστεί και με άλλα φυτά όπως φτέρη,πιλεα κ.α.

   

Φως

Η φιτόνια δεν θέλει υπερβολικό φωτισμό

   

Θερμοκρασία

Η ιδανική θερμοκρασία ειναι 21 C με ανωτατη το καλοκαίρι τους 27 C

   

Υγρασία-Πότισμα

Απαιτεί καθημερινό ψεκασμό με χλιαρό νερό.Το χειμώνα θελει περιορισμένο πότισμα ενω το καλοκαίρι συχνότερο.

     

Προσοχή 

• Στη μεταφύτευση του φυτού.Η μεταφύτευση να γίνεται άνοιξη σε ρηχες, καλά αποστραγγιζόμενες γλάστρες. 
• Το φυτό για να διατηρηθεί θα πρέπει να προστατεύεται από ρεύματα αέρα και να καθαρίζονται τα φύλλα του σχεδόν καθημερινά. Κλάδεμα μπορούμε να κάνουμε αρχές καλοκαιριού στη βάση των βλαστών. 
• Κρατάμε το χώμα σε καλή υγρασία για να μην ζαρώσουν τα φύλλα και διατηρούμε την απαραίτητη ατμοσφαιρική υγρασία για να μην χάνουν τα φύλλα τη σπλινώτητά τους. Αν παρατηρήσουμε κιτρίνισμα των φυλλων αυτό ενδεχομένως να οφείλεται στο υπερβολικό πότισμα. Καλό θα ήταν να ελέγξουμε αν αποστραγγίζει καλά η γλάστρα. 
• Εάν τα φύλλα  έχουν κολλώδη υφή τοτε εχουν προβληθεί από αφίδες

Καλαθέα

Πηγή εικόνας gardenguide.gr

Η καλαθέα διαθέτει όμορφο φύλλωμα με ευδιάκριτες ραβδώσεις, ενω στο σκοτάδι τα φύλλα της κλίνουν και αλλάζουν στάση.

Είναι φυτό εσωτερικού χώρου και η πιό γνωστή ποικιλία είναι η Makoyana με όμορφα κατακόρυφα φύλλα, καστανόχρωμους μίσχους και η επιφάνεια της καλύπτει διάφορες πράσινες πτυχώσεις.

Το φυτό μπορεί να φτάσει σε ύψος και το ένα μέτρο.

Το καλοκαίρι ανθίζει αλλά καλλιεργείται κυρίως για το έντονο διακοσμητικό φύλλωμα του.

Με την κατάλληλη φροντίδα το φυτό μπορεί να διατηρηθεί για πολλα χρόνια.

Θέλει αρκετή ατμοσφαιρική υγρασία και συχνό ψέκασμα στα φύλλα (το χειμώνα 2-3 φορες την εβδομάδα είναι αρκετό και το καλοκαίρι καθημερινό) , μέτριο φωτισμό και η ιδανική θερμοκρασία είναι 18 C.Μπορεί να αντέξει ως τους 10 C αλλα σ'αυτη την περίπτωση θα πρέπει να μετριαστεί το πότισμα.

Σε συνθήκες υπερβολικής υγρασίας και κρύο τα φύλλα του φυτού κατσαρώνουν και μαραίνονται.Σ'αυτη την περίπτωση αυξάνουμε σταδιακά το πότισμα  και μεταφέρουμε το φυτό σε θερμότερο χώρο. Αν δούμε τα φυλλα του φυτού να ξεθωριάζουν αυτο σημαίνει οτι το φυτό δέχεται πολύ άμεσο ηλιακό φως και το μεταφέρουμε σε σκιερότερο χώρο.Επίσης για να επανέλθει το χρώμα του φυλλώματος μπορούμε να του χορηγήσουμε λίγο λίπασμα. Τέλος, αν δούμε συμπτώματα όπως φυλλα ξεθωριασμένα με ιστους αράχνης στην κάτω επιφάνεια των φύλλων αυτό είναι ένδειξη οτι το φυτό μας έχει προσβληθεί από τετράνυχο και χρειάζεται ψεκασμός με ακαρεοκτόνο .

Φυτά που καθαρίζουν τον αερα

Επιστήμονες της ΝΑΣΑ ανακάλυψαν ότι φυτά εσωτερικού χώρου μπορούν να καθαρίσουν και να φιλτράρουν τον αέρα του σπιτιού και του γραφείου μας.Πέρα από την αισθητική που προσφέρουν στο χώρο μας, λειτουργούν παράλληλα και ως ασπίδα εναντίων επικίνδυνων τοξικών εσωτερικών ρύπων καθώς όλα τα φυτά συμβάλλουν στο φιλτράρισμα του αέρα.

Τα φυτά εσωτερικού χώρου μπορούν να μειώσουν τους ρύπους σε ποσοστό 75%. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, συντελούν στη βελτίωση της υγείας μας. Μπορούν να μειώσουν κατά 25 με 30% τα κρυολογήματα, τον ερεθισμένο λαιμό, το βήχα και άλλα αναπνευστικά προβλήματα.

Σε χώρους με οθόνες και υπολογιστές η αλόη οπώς και οι κάκτοι μπορούν να απορροφήσουν την ακτινοβολία που εκπέμπουν, φιλτράροντας τον αέρα που αναπνέουμε.
   

Οι χημικές ουσίες (φορμαλδεΰδη ) που διαχέουν τα ξύλα  μπορούν να απορροφηθούν από φυτά όπως ο πόθος και το σπαθίφυλλο

Σε χώρους που συγκεντρώνεται πολύ μονοξείδιο του άνθρακα μπορούμε να τοποθετήσουμε ορχιδέες, οι οποίες απορροφούν έως και το 96% του μονοξειδίου του άνθρακα.

Η  ζερμερα, οι δρακαινες, το χρυσάνθεμο, το φιλοδενδρο καθως και το αγλαόνημα

ευνοούν την ηρεμία και τη χαλάρωση, απορροφούν το θόρυβο και τη σκόνη, βοηθούν ακόμη τους ασθενείς για ταχύτερη ανάρρωση με λιγότερα φάρμακα.

Τα συνιστώμενα φυτά για το σπίτι είναι τα ακόλουθα:

Φιλόδεντρο καρδιόφυλλο-(Philodendron scandens 'oxycardium', heartleaf philodendron)

Φιλόδεντρο Βουργουνδίας-Philodendron domesticum, elephant ear philodendron

Δράκαινα Μασαντζιάνα-Dracaena fragrans 'Massangeana', cornstalk dracaena

Κισσός μικρόφυλλος-Hedera helix, English ivy

Χλωρόφυτο το εύκομον - Ιπτάμενος Ολλανδός-Chlorophytum comosum, spider plant

Δράκαινα "Janet Craig"-Dracaena deremensis 'Janet Craig', Janet Craig dracaena

Δράκαινα "Warneckii"-Dracaena deremensis 'Warneckii', Warneck dracaena

Φίκος Μπέντζαμιν-Ficus benjamina, weeping fig

Πόθος-Scindapsus aures ή Epipremnum aureum, golden pothos or Devil's ivy

Σπαθίφυλλο-Spathiphyllum 'Mauna Loa', peace lily

Φιλόδεντρο-Selloum philodendron (Philodendron bipinnatifidum, syn. Philodendron selloum)

Αγλαόνημα-Aglaonema modestum, Chinese evergreen

Χαμαιδώρεα – Μπαμπού-Chamaedorea sefritzii, bamboo or reed palm

Σανσεβιέρια-Sansevieria trifasciata, snake plant

Δράκαινα Μαρτζινάτα-Dracaena marginata, red-edged dracaena

Χρυσάνθεμο-Pot Mum ή Florist's Chrysanthemum (Chrysantheium morifolium)

Ζέρμπερα Μαργαρίτα-Gerbera Daisy ή Barberton daisy (Gerbera jamesonii)

Φίκος-Rubber Plant (Ficus elastica)

Η επιλογη ειναι δική σας!!

Φίκος Μπέντζαμιν

Το πιο συχνό και πιο συνηθισμένο φυτό εσωτερικού χώρου, το συναντάμε σε όλους σχεδόν τους χώρους όπου υπάρχουν φυτά, τόσο στα σπίτια όσο και στους χώρους εργασίας.

Ο Μπέντζαμιν είναι φυτό με πλούσιο, λεπτό οβάλ φύλλωμα, και δενδροειδή ανάπτυξη. Ανήκει στους φίκους και συγκεκριμένα στην οικογένεια των μορεϊδών. Είναι τροπικό φυτό και κατάγεται από την Μαλαισία.

Καλλιέργεια

Ο μπέντζαμιν θεωρείται κατά βάση φυτό εσωτερικού χώρου αλλά στη χώρα μας τα καταφέρνει εξίσου καλά και στη βεράντα και φτάνει σε πολύ μεγάλη ανάπτυξη αν η γλάστρα του είναι αρκετά μεγάλη και τον περιποιηθείτε σωστά.

Ειδικά σε εσωτερικούς χώρους, φροντίστε η γλάστρα να έχει καλή αποστράγγιση για να μην σαπίσουν οι ρίζες. Μπορείτε να τον φυτέψετε και σε ζαρντινιέρες σε συνδυασμό με άλλα φυτά.

Φροντίδα

Ο μπέντζαμιν χρειάζεται αρκετό φως. Τοποθετείστε τον λοιπόν σε ένα φωτεινό σημείο, αλλά αποφύγετε το απευθείας ηλιακό φως τόσο στο μπαλκόνι όσο και μέσα από το τζάμι, ειδικά το καλοκαίρι, γιατί τα φύλλα του μπορεί να καούν. Τα φυτά τείνουν να «γέρνουν» προς την πλευρά απ’ όπου έρχεται το φως. Για να μην στραβώσει λοιπόν το φυτό σας, κάθε φορά που ποτίζετε περιστρέφετε τη γλάστρα κατά 45 περίπου μοίρες ή ένα τέταρτο του κύκλου. Να έχετε στο μυαλό σας ότι ο μπέντζαμιν είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος και στις μικρότερες αλλαγές συνθηκών και φωτισμού. Αν του αλλάξετε λοιπόν θέση να περιμένετε να παραπονεθεί με κίτρινα φύλλα που πέφτουν και καθυστέρηση της ανάπτυξής του για τουλάχιστον λίγες μέρες ή μέχρι να συνηθίσει την καινούργια του γειτονιά και τις καινούργιες συνθήκες.

Ίδια συμπτώματα μπορεί να παρατηρήσετε και μετά την αλλαγή γλάστρας. Αλλάξτε γλάστρα όταν οι ρίζες του φυτού βγουν στην επιφάνεια και προσπαθήστε να μην ενοχλήσετε ιδιαίτερα τις ρίζες του φυτού κατά την αλλαγή. Αν η γλάστρα ή το φυτό είναι πολύ μεγάλα και δεν μπορείτε να τα μετακινήσετε, αφαιρέστε 2-3 δάχτυλα από το επιφανειακό χώμα και αντικαταστήστε το ή συμπληρώστε καινούργιο χώμα από πάνω.

Καθαρίζετε τα φύλλα του με ψέκασμα χλιαρού νερού ή με μαλακό σφουγγάρι όσο πιο συχνά μπορείτε για να αφαιρείτε τη σκόνη και να διευκολύνετε την αναπνοή των φύλλων και τη φωτοσύνθεση. Μην το παρακάνετε με τα ειδικά γυαλιστικά που κλείνουν τα στόματα (πόρους) των φύλλων, αν διατηρείτε τα φύλλα του καθαρά είναι αρκετά γυαλιστερά από μόνα τους.

Ποτίζετε μόνο όταν το επιφανειακό χώμα στεγνώσει. Αν ο μπέντζαμιν είναι σε γλάστρα μέσα στο σπίτι σας, το χειμώνα θα χρειαστεί να αυξήσετε την υγρασία του χώρου. Ένας καλός τρόπος, που όμως δεν φαίνεται να είναι επαρκής, είναι να τοποθετήσετε μεταλλικά δοχεία με νερό πάνω στα καλοριφέρ σας και να ψεκάζετε τα φύλλα του με χλιαρό νερό. Η καλύτερη λύση είναι να τοποθετήσετε βότσαλα σε ένα δίσκο και πάνω σε αυτά τη γλάστρα. Ρίχνετε νερό στα βότσαλα και καθώς αυτό θα εξατμίζεται, τα φύλλα του μπέντζαμιν θα απορροφούν την υγρασία. Σε αυτή την περίπτωση φροντίστε η γλάστρα να πατάει πάνω στα βότσαλα και όχι μέσα στο νερό για να μην διακινδυνεύσετε να σαπίσουν οι ρίζες του φυτού.

Χρησιμοποιείστε λίπασμα σε υγρή μορφή την άνοιξη και το καλοκαίρι μέχρι το Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο κάθε 15 ημέρες περίπου ή σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας. Ο μπέντζαμιν έχει επίσης ανάγκη από σίδηρο για να διατηρήσει το πράσινο χρώμα του, φροντίστε λοιπόν να προμηθευτείτε σίδηρο είτε σε στερεά είτε σε υγρή μορφή και χρησιμοποιείστε τον σύμφωνα με τις οδηγίες που αναγράφονται στη συσκευασία. Θυμηθείτε ότι το «περισσότερο» δεν σημαίνει πάντα και το καλύτερο. Αν τα φύλλα του μπέντζαμιν κιτρινίζουν ή εμφανίζουν κίτρινες κηλίδες, αυτό μπορεί να σημαίνει και έλλειψη σιδήρου. Αν το πρόβλημα είναι πολύ έντονο, ψεκάστε τα φύλλα του με διάλυμα σιδήρου αραιωμένο σε νερό, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας.

Ο μπέντζαμιν κάθε άνοιξη πετάει αμέτρητα καινούργια φυλλαράκια και λεπτά κλαδάκια που όμως δεν επιζούν όλα. Κλαδέψτε όσα κλαδάκια ξεραίνονται και αφαιρείτε όλα τα κίτρινα φύλλα έτσι ώστε το φυτό να διοχετεύσει την ενέργειά του στα γερά φύλλα και όχι σε αυτά που έτσι κι αλλιώς θα πέσουν. Από τα κλαδιά που θα κόψετε θα δείτε να βγαίνει ένα άσπρο πηκτό υγρό, σαν κι αυτό που βγάζουν οι παπαρούνες όταν τις κόβουμε. Αποφύγετε την επαφή με αυτό και πλύνετε καλά τα χέρια σας γιατί σε ορισμένους ανθρώπους μπορεί να προκαλέσει ελαφριά φαγούρα.

Αν ο μπέντζαμιν έχει ψηλώσει περισσότερο από όσο θα θέλατε, κλαδέψτε την κορυφή του. Έτσι, το φυτό θα διοχετεύσει περισσότερη δύναμη στην ανάπτυξη των χαμηλότερων κλαδιών και θα γίνει πιο φουντωτό.

Ασθένειες

Ο μπέντζαμιν είναι γενικά ανθεκτικός σε ασθένειες, φαίνεται όμως ότι δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα κοκκοειδή. Θα τα αναγνωρίσετε αν δείτε στο κάτω μέρος των φύλλων ή στον κορμό και στα κλαδιά μικρά πλακέ εξογκώματα σε χρώμα σκούρο καφέ, πράσινο, άσπρο ή ακόμα και γκρι. Τα εξογκώματα αυτά μοιάζουν τόσο φυσικά που μπορεί να νομίσετε ότι είναι μέρος του ίδιου του φυτού και όχι ασθένεια. Δύο είναι οι τρόποι να βεβαιωθείτε: προσπαθήστε να απομακρύνετε το εξόγκωμα με το νύχι σας ή με την ανάποδη ενός μαχαιριού, αν φύγει τότε μπορείτε να είστε σίγουροι ότι δεν είναι μέρος του φυτού αλλά ασθένεια. Επίσης, ελέγξτε τα φύλλα για μία κολλώδη ουσία που συνήθως εκκρίνουν αυτά τα έντομα.

Προσέξτε πολύ αυτά τα έντομα. Μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά αν εντοπισθούν στην αρχή αλλά πάρτε μέτρα αμέσως γιατί εξαπλώνονται με απίστευτη ταχύτητα και όχι μόνο στο ίδιο το φυτό αλλά και στα γειτονικά φυτά και είναι ικανά να καταστρέψουν το φυτό που έχουν προσβάλλει.

Για να αντιμετωπίσετε τα κοκκοειδή, ακολουθείστε τα παρακάτω βήματα:

1. Απομονώστε το άρρωστο φυτό και ελέγξτε τα γειτονικά φυτά για σημάδια της ασθένειας. Ιδιαίτερα αν έχετε σεφλέρες ή ποϊνσέτιες που είναι ιδιαίτερα ευπρόσβλητες από αυτή την ασθένεια.

2. Ελέγξτε το φυτό και κόψτε τα πολύ προσβεβλημένα φύλλα. Κρατάτε μία πλαστική σακούλα και κλείνετε μέσα τα άρρωστα φύλλα που κόψατε, μην τα πετάτε σε ανοιχτούς κάδους μέσα στο σπίτι σας γιατί η ασθένεια μπορεί να μεταφερθεί και στα υπόλοιπα φυτά του σπιτιού.

3. Καλύψτε τη γλάστρα (το χώμα) με μία πλαστική σακούλα, βάλτε το φυτό στη μπανιέρα σας και κάντε του ένα γερό ντους, με χλιαρό νερό. Αφήστε το νερό να τρέξει αρκετή ώρα για να καθαρίσουν καλά τα φύλλα και αφού κλείσετε το νερό αφήστε το φυτό σας λίγη ακόμη ώρα μέσα στο μπάνιο για να τραβήξει την υγρασία του χώρου. Είναι το καλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε σε ένα πράσινο φυτό όπως ο μπέντζαμιν και η σεφλέρα και όχι μόνο όταν είναι άρρωστα.

4. Αφήστε το φυτό να στεγνώσει καλά και ετοιμάστε το «πρακτικό» φάρμακο για να το ραντίσετε. Στον ψεκαστήρα που χρησιμοποιείτε για να καθαρίζετε τα φύλλα του, βάλτε χλιαρό νερό με οινόπνευμα (3 μέρη νερό προς 1 μέρος οινόπνευμα) και προσθέστε 2-3 σταγόνες υγρού απορρυπαντικού πιάτων. Ανακατέψτε καλά και ψεκάστε καλά το φυτό, προσπαθώντας να καλύψετε τις καινούργιες κορυφές και το κάτω μέρος των φύλλων. Επαναλάβατε το ψέκασμα μετά από 7-10 ημέρες. Αν το πρόβλημα επιμείνει, ψεκάστε και πάλι μετά από 10 περίπου ημέρες. Πάντα βέβαια μπορείτε να απευθυνθείτε στο φυτώριο της περιοχής σας και να προμηθευτείτε κάποιο ειδικό φάρμακο.

Αυτά τα έντομα είναι επίμονα και επανακάμπτουν γι' αυτό να ελέγχετε τακτικά τον μπέντζαμιν για συμπτώματα.

Πηγη valentine.gr

Σπαθίφυλλο

Για άλλη μία φορά το ελληνικό του όνομα είναι επιλεγμένο με σοφία και το περιγράφει απόλυτα. Φύλλα (και λουλούδια) που μοιάζουν με σπαθιά.

Εντυπωσιακά φύλλα, με ανάγλυφη επιφάνεια, στην άκρη ενός λεπτού και μακριού μίσχου. Τα εξίσου εντυπωσιακά άσπρα λουλούδια του, σε τέλεια αντίθεση με το σκούρο πράσινο χρώμα των φύλλων τους, έκαναν το φυτό αυτό πολύ αγαπητό τόσο στους λάτρεις των πράσινων φυτών όσο και σε αυτούς που προτιμούν τα ανθοφόρα φυτά.

Το σπαθίφυλλο, αν και προέρχεται από την Νότια και Κεντρική Αμερική (κυρίως Κολομβία και Βενεζουέλα) είναι αυτή τη στιγμή το πιο δημοφιλές φυτό εσωτερικού χώρου στις ΗΠΑ και την Αγγλία. Μάλιστα αποτελεί ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα έρευνας των καλλιεργητών και των εργαστηρίων ανά τον κόσμο κι έτσι πολύ συχνά παράγονται καινούργιες ποικιλίες σπαθίφυλλων που έχουν πιο εντυπωσιακό φύλλωμα, πλουσιότερη ανθοφορία και που είναι γενικά πιο ανθεκτικά από τις ήδη υπάρχουσες ποικιλίες.

Είναι ένα από τα λίγα φυτά που προσαρμόζονται πανεύκολα σε διαφορετικές συνθήκες και γι' αυτό χρησιμοποιούνται πολύ συχνά σε σπίτια, χώρους εργασίας, ή εστιατόρια και εμπορικά κέντρα.

Το σπαθίφυλλο είναι φυτό που μεγαλώνει όχι τόσο σε ύψος όσο και σε πλάτος καθώς εμφανίζει καινούργια φύλλα τόσο ανάμεσα στα ήδη υπάρχοντα όσο και γύρω από αυτά, κατευθείαν από το χώμα. Αυτό είναι και το κριτήριο που θα πρέπει να έχετε όταν αγοράζετε ένα τέτοιο φυτό καθώς αποτελεί ένδειξη υγείας και καλής ανάπτυξης.

Αν επιλέγετε το φυτό κυρίως για τα λουλούδια του διαλέξτε ένα φυτό που να έχει τουλάχιστον ένα ανοιγμένο λουλούδι ώστε να ξέρετε ακριβώς τι αγοράζετε γιατί όπως είπαμε και πριν υπάρχουν πολλές ποικιλίες σπαθίφυλλου που διαφέρουν κυρίως στο μέγεθος αλλά και στην απόχρωση των λουλουδιών.
Το σπαθίφυλλο όπως τα περισσότερα τροπικά φυτά, χρειάζεται χώμα που να περιέχει τύρφη και άμμο ή λίγο χαλίκι ώστε να εξασφαλίζεται η καλή αποστράγγιση που του είναι απαραίτητη.

Χρειάζεται πότισμα περίπου μία φορά την εβδομάδα από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη και 2-3 φορές την εβδομάδα το καλοκαίρι. Πριν ποτίσετε, ελέγξτε την επιφάνεια του χώματος που θα πρέπει να είναι στεγνό. Αν το χώμα είναι ακόμη υγρό μην ποτίσετε γιατί το σπαθίφυλλο είναι πολύ ευαίσθητο στο σάπισμα των ριζών του.

Χρειάζεται πολύ υγρασία στο περιβάλλον αλλά το χώμα του δεν πρέπει να γίνεται λάσπη ούτε και να μένει νερό στο πιατάκι της γλάστρας. Για να δώσετε επιπλέον υγρασία στο φυτό, τοποθετήστε τη γλάστρα σε ένα δίσκο με χαλίκι που θα φροντίζετε να είναι πάντα υγρό χωρίς όμως η γλάστρα σας να πατάει στο νερό. Αν οι ρίζες παραμείνουν υγρές για μικρό διάστημα, τότε οι άκρες των φύλλων θα κιτρινίσουν. Αν όμως το φυτό παραείναι υγρό για διάστημα μεγαλύτερο από 5-6 εβδομάδες, θα σαπίσουν οι ρίζες και το φυτό θα μαραζώσει και τελικά θα καταστραφεί. Επίσης, αν δείτε κίτρινα φύλλα στο κέντρο του φυτού μάλλον το ποτίζετε περισσότερο απ' ότι χρειάζεται. Αν αντίθετα αρχίσουν να κιτρινίζουν τα εξωτερικά φύλλα είναι πιθανόν το φως να είναι πολύ έντονο.
Αν το χώμα στεγνώσει, θα δείτε το φυτό να μαραίνεται και τα φύλλα να κρέμονται πάνω από τις άκρες της γλάστρας. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσα σε μόλις 2-3 ημέρες επομένως φροντίστε να ποτίζετε τακτικά πριν το φυτό σας φτάσει σε αυτό το σημείο. Όταν ποτίσετε ένα τόσο μαραμένο φυτό, θα πρέπει να περιμένετε από 6-16 ώρες μέχρι τα φύλλα του να αρχίσουν να σηκώνονται και πάλι. Αυτό βέβαια με την προϋπόθεση ότι προλάβατε το χειρότερο. Γενικότερη ένδειξη ότι το φυτό χρειάζεται περισσότερο νερό είναι οι ξεραμένες καφέ άκρες των φύλλων ή των λουλουδιών του γι' αυτό να παρατηρείτε συχνά το φυτό σας.
Το σπαθίφυλλο αναπτύσσεται καλά σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Ιδανικά χρειάζεται πολύ φως που όμως να φιλτράρεται μέσα από κάποια κουρτίνα και μην αφήνετε απευθείας ηλιακό φως να φτάνει στο φυτό σας γιατί θα κάψει τα φύλλα του.

Το σπαθίφυλλο δεν έχει ιδιαίτερες ανάγκες σε λίπανση, αν όμως θέλετε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάποιο λίπασμα γενικής χρήσης που θα διατηρήσει το φυτό σας σε φόρμα. Λιπαίνετε μία φορά την άνοιξη και μία φορά το φθινόπωρο αφού περάσουν οι ζέστες ή αν θέλετε μία φορά το μήνα από τον Απρίλιο έως και τον Σεπτέμβριο αλλά σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιήστε τη μισή δόση από αυτήν που αναφέρουν οι οδηγίες χρήσεως του συγκεκριμένου σκευάσματος. Η μεγάλη δόση λιπάσματος μπορεί να προκαλέσει σοβαρή έως ανεπανόρθωτη ζημιά στο ριζικό σύστημα του φυτού.

Γενικά το σπαθίφυλλο αγαπάει τη ζέστη ενώ τα ρεύματα κρύου αέρα θα καθυστερήσουν εμφανώς την ανάπτυξή του όπως και οι χαμηλές θερμοκρασίες που μπορεί να καταστρέψουν τόσο τα φύλλα όσο και το ριζικό σύστημα του φυτού. Γι' αυτό το λόγο μην τοποθετείτε το σπαθίφυλλο κοντά σε πηγές θερμότητας όπως τα καλοριφέρ ή η τηλεόραση που εκτός από την εναλλαγή της θερμοκρασίας θα του αφαιρέσουν πολύ από την απαραίτητη γι' αυτό υγρασία.

Η ιδανική θερμοκρασία για το σπαθίφυλλο είναι περίπου 21-24?C σταθερά κατά τη διάρκεια της ημέρας αλλά και της νύχτας ενώ οι μεγάλες εναλλαγές θερμοκρασίας του κάνουν κακό. Αν η θερμοκρασία είναι χαμηλή, τα φύλλα θα αρχίσουν να χάνουν το λαμπερό τους χρώμα και θα θαμπώσουν. Αν το διάστημα είναι μικρό τα φύλλα θα επανέλθουν σύντομα, αν όμως παραταθεί μπορεί να αρχίσουν να σαπίζουν οι μίσχοι των φύλλων γι' αυτό μετακινήστε τη γλάστρα σε κάποιο σημείο που η θερμοκρασία είναι υψηλότερη.
     
Τα λουλούδια μοιάζουν πολύ με τα λουλούδια που βγάζουν οι κάλλες ή κάποιες ποικιλίες κρίνων. Είναι μεγάλα, σε διάφορες αποχρώσεις του λευκού (από το κάτασπρο μέχρι το κρεμ ή το πολύ-πολύ ανοιχτό πράσινο) και εμφανίζονται στην κορυφή λεπτών ψηλών μίσχων με τον ίδιο τρόπο όπως και τα φύλλα. Στην ουσία δεν πρόκειται για λουλούδια με την κλασσική έννοια αλλά για διαφοροποιημένα φύλλα που περιβάλλουν έναν στήμονα.

Αυτά λοιπόν τα λουλούδια εμφανίζονται στη διάρκεια των ζεστών μηνών του χρόνου, από την άνοιξη μέχρι τις πρώτες πιο δροσερές ημέρες του φθινοπώρου και διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν τα λουλούδια μαραίνονται κόψτε τα με ένα ψαλίδι προσπαθώντας να κόψετε μαζί και το μίσχο τους όσο πιο κοντά στο χώμα μπορείτε να φτάσετε.

Αν το φυτό σας δεν ανθίζει προσπαθήστε να περιορίσετε λίγο το πότισμά του και να το μεταφέρετε σε σημείο με περισσότερο φως. Τα φυτά που λαμβάνουν αρκετό φως, ακόμα και τεχνητό, θα έχουν πλουσιότερη ανθοφορία. Ενας άλλος παράγοντας που επηρεάζει την ανθοφορία τους είναι το να βρίσκονται σε μικρή γλάστρα έτσι ώστε οι ρίζες τους να σχηματίζουν σφιχτή μπάλα με το χώμα.

Μπορείτε να τους αλλάζετε γλάστρα την άνοιξη, κατά προτίμηση μετά το πρώτο κύμα ανθοφορίας τους αλλά η γλάστρα δεν θα πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερη από την προηγούμενη, ένα νούμερο μεγαλύτερο είναι αρκετό για κάθε αλλαγή. Μην ξεχνάτε να βάζετε χαλίκι ή σπασμένες γλάστρες ή πέτρες στον πάτο κάθε γλάστρας για να εξασφαλίσετε καλή αποστράγγιση. Επίσης, καθώς το σπαθίφυλλο αναπτύσσεται κυρίως σε πλάτος, θα ήταν καλό να επιλέγετε γλάστρες που είναι πιο φαρδιές αλλά όχι πολύ βαθιές π.χ. τις γλάστρες που μοιάζουν με πιάτα ή ρηχές ζαρντινιέρες

Μπορείτε να πολλαπλασιάσετε το φυτό σας διαιρώντας το κατά τη διαδικασία αλλαγής γλάστρας αλλά αυτό δεν θα πρέπει να γίνεται πιο συχνά από μία φορά κάθε 2-3 χρόνια έτσι ώστε να μην καταπονείται το ριζικό σύστημα του φυτού και να έχει χρόνο να επανέλθει μετά από κάθε διαίρεση. Φροντίστε να βάλετε το φυτό στο ίδιο επίπεδο χώματος με αυτό που ήταν στην αρχική του γλάστρα.
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του σπαθίφυλλου είναι ότι είναι πολύ ανθεκτικό σε ασθένειες και έντομα. Η πιο συχνή αιτία που καταστρέφουμε τέτοια φυτά είναι το υπερβολικό πότισμα που προκαλεί το σάπισμα των ριζών και καταλήγει στην καταστροφή του φυτού.

Καθαρίζετε όσο πιο συχνά μπορείτε τα φύλλα του με χλιαρό νερό και σφουγγάρι τόσο στην επάνω όσο και στην κάτω πλευρά τους για να απομακρύνετε τη σκόνη αλλά και γιατί έτσι απομακρύνονται τυχόν έντομα που έχουν εγκατασταθεί στην κάτω πλευρά των φύλλων.

Άλλο ένα σπουδαίο πλεονέκτημα του σπαθίφυλλου, είναι ότι ανήκει στα φυτά που συνιστά η NASA καθώς έχει την ιδιότητα να καθαρίζει την ατμόσφαιρα του σπιτιού μας από επικίνδυνες τοξικές ουσίες όπως η φορμαλδεϋδη, το βενζόλιο και το μονοξείδιο του άνθρακα, ουσίες που δυστυχώς υπάρχουν σε κάθε σπίτι ή γραφείο
Πηγη  http://www.asgardens.gr