Φιτόνια

Πηγή εικόνας lapipadelindio.com

Η φιτόνια είναι ενα ευαίσθητο ποώδες φυτό. To φυτό κατάγεται από το Περού και  συντηρείται πολύ δύσκολα καθώς θέλει περιβάλλον ζεστό και υγρό.Είναι φυτό κατάλληλο για γυάλες και μπορεί να συνδυαστεί και με άλλα φυτά όπως φτέρη,πιλεα κ.α.

   

Φως

Η φιτόνια δεν θέλει υπερβολικό φωτισμό

   

Θερμοκρασία

Η ιδανική θερμοκρασία ειναι 21 C με ανωτατη το καλοκαίρι τους 27 C

   

Υγρασία-Πότισμα

Απαιτεί καθημερινό ψεκασμό με χλιαρό νερό.Το χειμώνα θελει περιορισμένο πότισμα ενω το καλοκαίρι συχνότερο.

     

Προσοχή 

• Στη μεταφύτευση του φυτού.Η μεταφύτευση να γίνεται άνοιξη σε ρηχες, καλά αποστραγγιζόμενες γλάστρες. 
• Το φυτό για να διατηρηθεί θα πρέπει να προστατεύεται από ρεύματα αέρα και να καθαρίζονται τα φύλλα του σχεδόν καθημερινά. Κλάδεμα μπορούμε να κάνουμε αρχές καλοκαιριού στη βάση των βλαστών. 
• Κρατάμε το χώμα σε καλή υγρασία για να μην ζαρώσουν τα φύλλα και διατηρούμε την απαραίτητη ατμοσφαιρική υγρασία για να μην χάνουν τα φύλλα τη σπλινώτητά τους. Αν παρατηρήσουμε κιτρίνισμα των φυλλων αυτό ενδεχομένως να οφείλεται στο υπερβολικό πότισμα. Καλό θα ήταν να ελέγξουμε αν αποστραγγίζει καλά η γλάστρα. 
• Εάν τα φύλλα  έχουν κολλώδη υφή τοτε εχουν προβληθεί από αφίδες

Καλαθέα

Πηγή εικόνας gardenguide.gr

Η καλαθέα διαθέτει όμορφο φύλλωμα με ευδιάκριτες ραβδώσεις, ενω στο σκοτάδι τα φύλλα της κλίνουν και αλλάζουν στάση.

Είναι φυτό εσωτερικού χώρου και η πιό γνωστή ποικιλία είναι η Makoyana με όμορφα κατακόρυφα φύλλα, καστανόχρωμους μίσχους και η επιφάνεια της καλύπτει διάφορες πράσινες πτυχώσεις.

Το φυτό μπορεί να φτάσει σε ύψος και το ένα μέτρο.

Το καλοκαίρι ανθίζει αλλά καλλιεργείται κυρίως για το έντονο διακοσμητικό φύλλωμα του.

Με την κατάλληλη φροντίδα το φυτό μπορεί να διατηρηθεί για πολλα χρόνια.

Θέλει αρκετή ατμοσφαιρική υγρασία και συχνό ψέκασμα στα φύλλα (το χειμώνα 2-3 φορες την εβδομάδα είναι αρκετό και το καλοκαίρι καθημερινό) , μέτριο φωτισμό και η ιδανική θερμοκρασία είναι 18 C.Μπορεί να αντέξει ως τους 10 C αλλα σ'αυτη την περίπτωση θα πρέπει να μετριαστεί το πότισμα.

Σε συνθήκες υπερβολικής υγρασίας και κρύο τα φύλλα του φυτού κατσαρώνουν και μαραίνονται.Σ'αυτη την περίπτωση αυξάνουμε σταδιακά το πότισμα  και μεταφέρουμε το φυτό σε θερμότερο χώρο. Αν δούμε τα φυλλα του φυτού να ξεθωριάζουν αυτο σημαίνει οτι το φυτό δέχεται πολύ άμεσο ηλιακό φως και το μεταφέρουμε σε σκιερότερο χώρο.Επίσης για να επανέλθει το χρώμα του φυλλώματος μπορούμε να του χορηγήσουμε λίγο λίπασμα. Τέλος, αν δούμε συμπτώματα όπως φυλλα ξεθωριασμένα με ιστους αράχνης στην κάτω επιφάνεια των φύλλων αυτό είναι ένδειξη οτι το φυτό μας έχει προσβληθεί από τετράνυχο και χρειάζεται ψεκασμός με ακαρεοκτόνο .

Μελιτζάνα

Η μελιτζάνα( (επισ. Solanum melongena)  είναι ποώδες φυτό και ανήκει στην οικογένεια Solanaceae.

Είναι πολύ απαιτητικό σε υψηλές θερμοκρασίες και στην πλήρη ανάπτυξή του μπορεί να φτάσει και τα 80 εκατοστά.Ο βλαστός της  είναι τρυφερός, θαμνώδης και έχει συνήθως μικρά αγκάθια. Καθώς το φυτό αναπτύσσεται οι βλαστοί της ξυλοποιούνται και γι αυτό και δεν χρειάζεται υποστύλωση και κλάδεμα.

Θέλει έδαφος καλα αρδευόμενο και αποστραγγιζόμενο, γιατί σε άλλη περίπτωση θα δώσει καρπούς με πικρή γεύση.Το έδαφος θα πρέπει να έχει pH μεταξύ 5,5 και 8,0.

Η σπορά γίνεται κατά τον Φεβρουάριο εώς το Μάιο για υπαίθριες καλλιέργειες και για θερμοκηπιακές από τον Δεκέμβριο.

Η ιδανική θερμοκρασία για να βλαστήσουν οι σπόροι μελιτζάνας είναι 24-32 C. H μεταφύτευση θα πρέπει να γίνεται όταν έχει ξεπεραστεί ο κίνδυνος χαμηλών θερμοκρασιών (μπαίνει τελευταία μετά την πιπεριά και την τομάτα) γιατί υπάρχει ευπάθεια του φυτού σε θερμοκρασίες κάτω των 12 βαθμών Κελσίου. Η μεταφύτευση γίνεται σε γραμμές που απέχουν μεταξύ τους περίπου 1 μέτρο και 60 εκατοστά πάνω στη γραμμή.

Θέλει αρκετή φροντίδα μετά τη φύτευση όπως συχνές αρδεύσεις (ιδιαίτερα όταν όταν το φυτό έχει καρπούς), επιφανειακές λιπάνσεις, ζιζανιοκτονία και καταπολέμηση εχθρών.

Καλό είναι να προτιμάται η στάγδην άρδευση και να αποφεύγεται το πότισμα με τεχνική βροχή. Η άρδευση με τεχνητή βροχή μπορεί να δημιουργήσει ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών. Επίσης θα αυτό που θα πρέπει να προσεχθεί είναι το πότισμα κατά την ωρίμανση των καρπών. Κατά το στάδιο αυτό το υπερβολικό πότισμα οδηγεί στην παραγωγή πικρών καρπών.

Οι συνηθέστερες ασθένειες είναι ο περονόσπορος,η βοτρύτιδα, οι τραχειομυκώσεις,η σκληροτιγιαση κ.α.Επίσης σοβαρές ζημιές μπορούν να προκαλέσουν τα ζωικά παράσιτα καθώς και οι ιώσεις.

Η συγκομιδή των καρπών συνήθως γίνεται πέντε μήνες μετά τη σπορά ανάλογα με την ποικιλία.

Οι πιο γνωστές ποικιλίες μελιτζάνας είναι η Αργειτικη και η Τσακώνικη (με καρπούς μακριούς, ιώδης και καλλιεργείται κυρίως στο Λεωνίδιο και συγκαταλέγεται στα προιόντα ΠΟΠ), της Σύρου (με σκούρους χονδρούς) και του Λαγκαδά (με καρπούς μακριούς, σκούρους).

Η μελιτζάνα μπορεί να καλλιεργηθεί με φασόλια, βασιλικό, σπανάκι, αμάραντος (τα φασόλια τις προστατεύουν από το σκαθάρι της πατάτας και ο αμάραντος από τα επιβλαβή έντομα) ενω θα πρέπει να αποφευχθεί η συγκαλλιέργεια με συγγενικά της είδη όπως πατάτες, τομάτες και πιπεριές.

ΡΟΔΙΑ

Η ροδιά ( Punica granatum L.) είναι μια καλλιέργεια με μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης καθώς η Ελληνική αγορά εισάγει σήμερα μεγάλες ποσότητες (κυρίως από την Τουρκία, το Ιράν, την Ινδία, την Αίγυπτο και το Ισραήλ) προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες της.

Είναι φυτό από το οποίο παράγονται 475 διαφορετικά προϊόντα.

Απαιτήσεις-αποδόσεις καλλιέργειας ροδιας

Το κλίμα που ευδοκιμεί καλύτερα η ροδιά είναι το υποτροπικό.Η θερμοκρασία κατα τη διάρκεια του χειμώνα δεν θα πρέπει να πέφτει κατω απο -12 C.  Ιδιαιτερη προσοχή θελει κατα το φούσκωμα των οφθαλμών την άνοιξη γιατι μπορει να πάθει μεγάλες ζημιές .

 Έχει μικρές απαιτήσεις σε εισροές (φάρμακα, λιπάσματα) και μπορεί να καλλιεργηθεί πολύ εύκολα.Η λίπανση θα πρέπει να γίνεται σε συνάρτηση με τη χημική ανάλυση του εδάφους.Συνήθως μια λίπανση της τάξεως των 250-300 γρ αζώτου /δεντρο/ετος και 150-200 γρ καλίου και φωσφόρου ειναι ικανοποιητική.

Οι μεγαλύτερες και ποιοτικότερες αποδόσεις επιτυγχάνονται σε εδάφη πλούσια, βαθιά, με pH από 5.5 έως 7, που αρδεύονται συχνά.

Η παραγωγική ζωή μίας φυτείας ροδιάς υπολογίζεται σε 25-30 έτη. Η καρποφορία ξεκινά από το 3ο ή το 4ο έτος και φθάνει στην κορύφωση της παραγωγής στο 7ο – 8ο έτος.Το φύτεμα των δενδρυλλίων γίνεται με δενδρύλλια ηλικίας δύο ετών στο τέλος του χειμώνα.Συνήθως στο στρέμμα φυτεύονται 50-100 δεντρα σε τετοιες αποστασεις ωστε να διευκολύνονται οι διάφορες εργασίες συντηρήσεως της φυτείας.

Η απόδοση ανα δεντο είναι μεταξύ 40-50 κιλών και ανά στρέμμα κυμαίνεται από 2.5 – 3,0 τόνους.

Η συγκομιδή των καρπών γίνεται 2-5 φορές μέσα στην καλλιεργητική περίοδο και γίνεται τέλη Σεπτεμβρίου έως μέσα Οκτωβρίου.

Το κόστος εγκατάστασης ενός στρέμματος ανέρχεται περίπου στα 600 ευρώ με το καθαρό εισόδημα να κυμαίνεται σε 1.000 – 1.200 ευρώ ανά στρέμμα.

Ποικιλίες ροδιάς

Οι ποικιλίες της ροδιάς ανάλογα με την περιεκτικότητα του χυμού τους σε οξέα χωρίζονται σε γλυκές, ημίγλυκες και ξινές. Η πλέον δημοφιλής ποικιλία στην Ελληνική επικράτεια είναι η Αμερικάνικη ποικιλία wonderful που αποτελεί την γνωστότερη ποικιλία παγκοσμίως.

Προβλήματα φυσιολογίας ροδιάς

Το σημαντικότερο πρόβλημα της εμπορικής καλλιέργειας της ροδιάς είναι το σχίσιμο των καρπών το οποίο και μπορεί να οφείλεται σε μεγάλη διακύμανση μεταξύ ημερήσιας και νυχτερινής θερμοκρασίας, απότομες εναλλαγές της εδαφικής υγρασίας, στην καθυστέρηση της συγκομιδής,  σε τις προσβολές από έντομα και ασθένειες καθώς και την έλλειψη βορίου σε νεαρούς καρπούς.Επίσης ορισμένες ποικιλίες παρουσιάζουν μεγαλύτερη ευαισθιάια στο σχίσιμο των καρπών.

Επίσης μπορεί να παρατηρηθεί καρπόπτωση η οποία συνήθως μπορεί να οφείλεται στις υπερβολικές αρδεύσεις, αζωτούχες λιπάνσεις, στην εναλλαγή ξηρασίας με πλούσιες αρδεύσεις ή βροχές καθώς και από προσβολές εντόμων.

Για τη μειωμένη καρπόδεση τα κυριότερα αίτια είναι  η αυξημένη υγρασία στο έδαφος, η υπερβολική αζωτούχος λίπανση, η έλλειψη αζώτου και το υπερβολικό κλάδεμα.

Συγκομιδή καρπών

Η συγκομιδή των ρόδων γίνεται κατά τα τέλη Σεπτεμβρίου εως αρχές Οκτωβρίου, οταν ο καρπός είναι ώριμος και έχει αποκτήσει το χαρακτηριστικό χρώμα η επιδερμίδα του (ανάλογα με την ποικιλία) .

Η συλλογή γίνεται με αποκοπή του ποδίσκου σε μήκος 0,5 εκατ με το χερι και με τη βοήθεια ειδικής ψαλίδας.
    

Συντήρηση καρπών

Οι καρποί μπορούν να συντηρηθούν εως και 7 μήνες στους 1-5 C και σε 85-90% σχετική υγρασία. Εαν η σχετική υγρασία αυξηθεί περα απο 95%, τότε η συντήρηση των καρπών μειώνεται στους 2 μήνες. Κατα το σταδιο της συντήρησης οι καρποί γίνονται περισσότερο χυμώδες και αρωματικοί.

Οι σπόροι ροδιάς επίσης μπορούν να καταξυχθούν και να συντηρηθούν έτσι  εως και 6 μήνες. Πριν καταψυχθούν οι σπόροι τοποθετούνται σε ενα δοχείο όπου και παγώνονται μέχρι να στερεωθουν και στη συνέχεια πακετάρονται και καταψύχονται.

Βασιλικός

Tαξινόμηση:

Ανήκει στην οικογένεια Lamiaceae (Labiatae) Χειλανθή και

στο είδος Οcimum basilicum. Yπάρχουν πολλές ποικιλίες και υβρίδια, που οφείλονται στην εύκολη διασταύρωση και τον πολυμορφισμό (λεπτόφυλλος, πλατύφυλλος, αραιόφυλλος, συμπαγής, πράσινος, κόκκινος κτλ.).

Περιγραφή φυτού:

Είναι φυτό μονοετές, ύψους αναλόγως της ποικιλίας, 20-80 εκ. Έχει φύλλα αντίθετα και άνθη λευκά ή λευκορόδινα, τα

οποία σχηματίζουν ακραίο στάχυ. Υπάρχει και μία ποικιλία, γνωστή ως Αθάνατη, η οποία είναι πολυετής.

Εδαφοκλιματολογικές συνθήκες:

Ευδοκιμεί σε χωράφια μέσης σύστασης, πλούσια, ποτιστικά, με καλή αποστράγγιση. Ο βασιλικός, κατά την

περίοδο του χειμώνα που οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές, καταστρέφεται. Οι πιο ιδανικές θερμοκρασίες για την ανάπτυξή του είναι αυτές που κυμαίνονται γύρω στους 22°-30° Κελσίου.

Πολλαπλασιασμός: Γίνεται με σπόρο.

Εποχή και τρόπος φύτευσης:

Ο βασιλικός μεταφυτεύεται από τα σπορεία όταν έχει ύψος 10 εκ. περίπου, από τα μέσα Απριλίου μέχρι τα μέσα Μ α ΐου. Οι αποστάσεις φύτευσης είναι: μεταξύ των γραμμών 45-50 εκ. και πάνω στη γραμμή, από φυτό σε φυτό, πάλι 45-50 εκ.

Εποχή Άνθησης : Ιούνιος - Αύγουστος .

Καλλιεργητικές φροντίδες

α) Καταπολέμηση ζιζανίων: Λόγω του ότι ο βασιλικός είναι επιπολαιόριζο φυτό δεν πρέπει να γίνονται πολλά σκαλίσματα, διότι καταστρέφεται μεγάλο μέρος του ριζικού του συστήματος. Είναι προτιμότερο να γίνονται βοτανίσματα.

Τα προφυτρωτικά ζιζανιοκτόνα που χρησιμοποιούνται είναι το Λινιούρ ο ν, Ναπροπαμάιτ, Οξανταϊαζόν κτλ. Τα μεταφυτρωτικά είναι το Μπεν τ α ζ ό ν, Πιριντέιν κτλ. Για τα πολυετή αγροστώδη χρησιμοποιούνται τα ζιζανιοκτόνα Φιουζιλέιτ, Γκάλαντ, Λέιζερ κ.ά.

β) Συλλογή: Το φυτό συλλέγεται όταν βρίσκεται στην πλήρη άνθηση, κόβοντας ολόκληρο το φυτό σε ύψος 10 εκ. από το έδαφος ή κόβοντας τις ανθοφόρες κορυφές. Στην πρώτη περίπτωση γίνονται 3-4 συλλογές και στη δεύτερη 6-7 συλλογές.

γ) Άρδευση: Ο βασιλικός θεωρείται ποτιστική καλλιέργεια και αρδεύεται αναλόγως του εδάφους και των κλιματολογικών συνθηκών, κάθε 4-5 μέρες. Για τον έλεγχο της άρδευσης θα πρέπει να εφαρμόζεται βελτ ι ω μ ένο σύστημα άρ δ ε υ σ η ς .

δ) Λίπανση: Εάν δεν υπάρχει χημική ανάλυση εδάφους, η οποία να αποτελέσει τη βάση της ορθολογιστικής λίπανσης, τότε γίνεται μια βασική λίπανση με τον τύπο λιπάσματος 20-10-10 σε ποσότητα 50 κιλών κατά δεκάριο και μετά από κάθε εκκοπή δίνονται 25-30 κιλά κατά δεκάριο Θειϊκής Αμμωνίας (21-0-0).

Ιδιότητες: 

Τονωτικό στομάχου, αντιφυσητικό, γαλακτογόνο, διουρητικό,ευστόμαχο, σπασμολυτικό, ορεκτικό, εμμηναγωγικό, διώχνει τους νευρικούς πονοκεφάλους, βοηθά την αδύνατη μνήμη και τη νευρική αϋπνία κ.ά.

Χρήση:

Χρησιμοποιείται ως τσάι (φρέσκος και ξηρός), στις σαλάτες(φρέσκος), και το αιθέριο έλαιό του στην αρωματοποιία, φαρμακοποιία και σαπωνοποιία.

Εκτροφείο σαλιγκαριών

Φυτά που καθαρίζουν τον αερα

Επιστήμονες της ΝΑΣΑ ανακάλυψαν ότι φυτά εσωτερικού χώρου μπορούν να καθαρίσουν και να φιλτράρουν τον αέρα του σπιτιού και του γραφείου μας.Πέρα από την αισθητική που προσφέρουν στο χώρο μας, λειτουργούν παράλληλα και ως ασπίδα εναντίων επικίνδυνων τοξικών εσωτερικών ρύπων καθώς όλα τα φυτά συμβάλλουν στο φιλτράρισμα του αέρα.

Τα φυτά εσωτερικού χώρου μπορούν να μειώσουν τους ρύπους σε ποσοστό 75%. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, συντελούν στη βελτίωση της υγείας μας. Μπορούν να μειώσουν κατά 25 με 30% τα κρυολογήματα, τον ερεθισμένο λαιμό, το βήχα και άλλα αναπνευστικά προβλήματα.

Σε χώρους με οθόνες και υπολογιστές η αλόη οπώς και οι κάκτοι μπορούν να απορροφήσουν την ακτινοβολία που εκπέμπουν, φιλτράροντας τον αέρα που αναπνέουμε.
   

Οι χημικές ουσίες (φορμαλδεΰδη ) που διαχέουν τα ξύλα  μπορούν να απορροφηθούν από φυτά όπως ο πόθος και το σπαθίφυλλο

Σε χώρους που συγκεντρώνεται πολύ μονοξείδιο του άνθρακα μπορούμε να τοποθετήσουμε ορχιδέες, οι οποίες απορροφούν έως και το 96% του μονοξειδίου του άνθρακα.

Η  ζερμερα, οι δρακαινες, το χρυσάνθεμο, το φιλοδενδρο καθως και το αγλαόνημα

ευνοούν την ηρεμία και τη χαλάρωση, απορροφούν το θόρυβο και τη σκόνη, βοηθούν ακόμη τους ασθενείς για ταχύτερη ανάρρωση με λιγότερα φάρμακα.

Τα συνιστώμενα φυτά για το σπίτι είναι τα ακόλουθα:

Φιλόδεντρο καρδιόφυλλο-(Philodendron scandens 'oxycardium', heartleaf philodendron)

Φιλόδεντρο Βουργουνδίας-Philodendron domesticum, elephant ear philodendron

Δράκαινα Μασαντζιάνα-Dracaena fragrans 'Massangeana', cornstalk dracaena

Κισσός μικρόφυλλος-Hedera helix, English ivy

Χλωρόφυτο το εύκομον - Ιπτάμενος Ολλανδός-Chlorophytum comosum, spider plant

Δράκαινα "Janet Craig"-Dracaena deremensis 'Janet Craig', Janet Craig dracaena

Δράκαινα "Warneckii"-Dracaena deremensis 'Warneckii', Warneck dracaena

Φίκος Μπέντζαμιν-Ficus benjamina, weeping fig

Πόθος-Scindapsus aures ή Epipremnum aureum, golden pothos or Devil's ivy

Σπαθίφυλλο-Spathiphyllum 'Mauna Loa', peace lily

Φιλόδεντρο-Selloum philodendron (Philodendron bipinnatifidum, syn. Philodendron selloum)

Αγλαόνημα-Aglaonema modestum, Chinese evergreen

Χαμαιδώρεα – Μπαμπού-Chamaedorea sefritzii, bamboo or reed palm

Σανσεβιέρια-Sansevieria trifasciata, snake plant

Δράκαινα Μαρτζινάτα-Dracaena marginata, red-edged dracaena

Χρυσάνθεμο-Pot Mum ή Florist's Chrysanthemum (Chrysantheium morifolium)

Ζέρμπερα Μαργαρίτα-Gerbera Daisy ή Barberton daisy (Gerbera jamesonii)

Φίκος-Rubber Plant (Ficus elastica)

Η επιλογη ειναι δική σας!!

Έγκριση ενεργοποίησης δικαιωμάτων προαίρεσης για το ΟΣΔΕ

Την έγκριση ενεργοποίησης δικαιωμάτων προαίρεσης της αριθμ. 6023/ΡΜ/2011 Σύμβασης μεταξύ του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και της ένωσης «ΠΑΣΕΓΕΣ-NEUROPUBLIC A.E.» που αφορά στην ανάθεση των υπηρεσιών συμπλήρωσης, συγκέντρωσης και καταχώρησης στη βάση δεδομένων του ΟΠΕΚΕΠΕ των αλφαριθμητικών και γεωχωρικών στοιχείων για την υποβολή της Ενιαίας Αίτησης (ΑΕΕ) για το έτος 2012 έδωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Κώστας Σκανδαλίδης, με σχετική απόφαση που υπέγραψε.

Η αίτηση περιλαμβάνει την αίτηση ενιαίας ενίσχυσης των γεωργών και τα απαραίτητα στοιχεία για τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης, ποιοτικού παρακρατήματος, την ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και την εγγραφή στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων όλων των επαγγελματιών αγροτών και των κατόχων αγροτικών εκμεταλλεύσεων για το έτος 2012

Πηγη  paseges.gr

Φίκος Μπέντζαμιν

Το πιο συχνό και πιο συνηθισμένο φυτό εσωτερικού χώρου, το συναντάμε σε όλους σχεδόν τους χώρους όπου υπάρχουν φυτά, τόσο στα σπίτια όσο και στους χώρους εργασίας.

Ο Μπέντζαμιν είναι φυτό με πλούσιο, λεπτό οβάλ φύλλωμα, και δενδροειδή ανάπτυξη. Ανήκει στους φίκους και συγκεκριμένα στην οικογένεια των μορεϊδών. Είναι τροπικό φυτό και κατάγεται από την Μαλαισία.

Καλλιέργεια

Ο μπέντζαμιν θεωρείται κατά βάση φυτό εσωτερικού χώρου αλλά στη χώρα μας τα καταφέρνει εξίσου καλά και στη βεράντα και φτάνει σε πολύ μεγάλη ανάπτυξη αν η γλάστρα του είναι αρκετά μεγάλη και τον περιποιηθείτε σωστά.

Ειδικά σε εσωτερικούς χώρους, φροντίστε η γλάστρα να έχει καλή αποστράγγιση για να μην σαπίσουν οι ρίζες. Μπορείτε να τον φυτέψετε και σε ζαρντινιέρες σε συνδυασμό με άλλα φυτά.

Φροντίδα

Ο μπέντζαμιν χρειάζεται αρκετό φως. Τοποθετείστε τον λοιπόν σε ένα φωτεινό σημείο, αλλά αποφύγετε το απευθείας ηλιακό φως τόσο στο μπαλκόνι όσο και μέσα από το τζάμι, ειδικά το καλοκαίρι, γιατί τα φύλλα του μπορεί να καούν. Τα φυτά τείνουν να «γέρνουν» προς την πλευρά απ’ όπου έρχεται το φως. Για να μην στραβώσει λοιπόν το φυτό σας, κάθε φορά που ποτίζετε περιστρέφετε τη γλάστρα κατά 45 περίπου μοίρες ή ένα τέταρτο του κύκλου. Να έχετε στο μυαλό σας ότι ο μπέντζαμιν είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος και στις μικρότερες αλλαγές συνθηκών και φωτισμού. Αν του αλλάξετε λοιπόν θέση να περιμένετε να παραπονεθεί με κίτρινα φύλλα που πέφτουν και καθυστέρηση της ανάπτυξής του για τουλάχιστον λίγες μέρες ή μέχρι να συνηθίσει την καινούργια του γειτονιά και τις καινούργιες συνθήκες.

Ίδια συμπτώματα μπορεί να παρατηρήσετε και μετά την αλλαγή γλάστρας. Αλλάξτε γλάστρα όταν οι ρίζες του φυτού βγουν στην επιφάνεια και προσπαθήστε να μην ενοχλήσετε ιδιαίτερα τις ρίζες του φυτού κατά την αλλαγή. Αν η γλάστρα ή το φυτό είναι πολύ μεγάλα και δεν μπορείτε να τα μετακινήσετε, αφαιρέστε 2-3 δάχτυλα από το επιφανειακό χώμα και αντικαταστήστε το ή συμπληρώστε καινούργιο χώμα από πάνω.

Καθαρίζετε τα φύλλα του με ψέκασμα χλιαρού νερού ή με μαλακό σφουγγάρι όσο πιο συχνά μπορείτε για να αφαιρείτε τη σκόνη και να διευκολύνετε την αναπνοή των φύλλων και τη φωτοσύνθεση. Μην το παρακάνετε με τα ειδικά γυαλιστικά που κλείνουν τα στόματα (πόρους) των φύλλων, αν διατηρείτε τα φύλλα του καθαρά είναι αρκετά γυαλιστερά από μόνα τους.

Ποτίζετε μόνο όταν το επιφανειακό χώμα στεγνώσει. Αν ο μπέντζαμιν είναι σε γλάστρα μέσα στο σπίτι σας, το χειμώνα θα χρειαστεί να αυξήσετε την υγρασία του χώρου. Ένας καλός τρόπος, που όμως δεν φαίνεται να είναι επαρκής, είναι να τοποθετήσετε μεταλλικά δοχεία με νερό πάνω στα καλοριφέρ σας και να ψεκάζετε τα φύλλα του με χλιαρό νερό. Η καλύτερη λύση είναι να τοποθετήσετε βότσαλα σε ένα δίσκο και πάνω σε αυτά τη γλάστρα. Ρίχνετε νερό στα βότσαλα και καθώς αυτό θα εξατμίζεται, τα φύλλα του μπέντζαμιν θα απορροφούν την υγρασία. Σε αυτή την περίπτωση φροντίστε η γλάστρα να πατάει πάνω στα βότσαλα και όχι μέσα στο νερό για να μην διακινδυνεύσετε να σαπίσουν οι ρίζες του φυτού.

Χρησιμοποιείστε λίπασμα σε υγρή μορφή την άνοιξη και το καλοκαίρι μέχρι το Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο κάθε 15 ημέρες περίπου ή σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας. Ο μπέντζαμιν έχει επίσης ανάγκη από σίδηρο για να διατηρήσει το πράσινο χρώμα του, φροντίστε λοιπόν να προμηθευτείτε σίδηρο είτε σε στερεά είτε σε υγρή μορφή και χρησιμοποιείστε τον σύμφωνα με τις οδηγίες που αναγράφονται στη συσκευασία. Θυμηθείτε ότι το «περισσότερο» δεν σημαίνει πάντα και το καλύτερο. Αν τα φύλλα του μπέντζαμιν κιτρινίζουν ή εμφανίζουν κίτρινες κηλίδες, αυτό μπορεί να σημαίνει και έλλειψη σιδήρου. Αν το πρόβλημα είναι πολύ έντονο, ψεκάστε τα φύλλα του με διάλυμα σιδήρου αραιωμένο σε νερό, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας.

Ο μπέντζαμιν κάθε άνοιξη πετάει αμέτρητα καινούργια φυλλαράκια και λεπτά κλαδάκια που όμως δεν επιζούν όλα. Κλαδέψτε όσα κλαδάκια ξεραίνονται και αφαιρείτε όλα τα κίτρινα φύλλα έτσι ώστε το φυτό να διοχετεύσει την ενέργειά του στα γερά φύλλα και όχι σε αυτά που έτσι κι αλλιώς θα πέσουν. Από τα κλαδιά που θα κόψετε θα δείτε να βγαίνει ένα άσπρο πηκτό υγρό, σαν κι αυτό που βγάζουν οι παπαρούνες όταν τις κόβουμε. Αποφύγετε την επαφή με αυτό και πλύνετε καλά τα χέρια σας γιατί σε ορισμένους ανθρώπους μπορεί να προκαλέσει ελαφριά φαγούρα.

Αν ο μπέντζαμιν έχει ψηλώσει περισσότερο από όσο θα θέλατε, κλαδέψτε την κορυφή του. Έτσι, το φυτό θα διοχετεύσει περισσότερη δύναμη στην ανάπτυξη των χαμηλότερων κλαδιών και θα γίνει πιο φουντωτό.

Ασθένειες

Ο μπέντζαμιν είναι γενικά ανθεκτικός σε ασθένειες, φαίνεται όμως ότι δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα κοκκοειδή. Θα τα αναγνωρίσετε αν δείτε στο κάτω μέρος των φύλλων ή στον κορμό και στα κλαδιά μικρά πλακέ εξογκώματα σε χρώμα σκούρο καφέ, πράσινο, άσπρο ή ακόμα και γκρι. Τα εξογκώματα αυτά μοιάζουν τόσο φυσικά που μπορεί να νομίσετε ότι είναι μέρος του ίδιου του φυτού και όχι ασθένεια. Δύο είναι οι τρόποι να βεβαιωθείτε: προσπαθήστε να απομακρύνετε το εξόγκωμα με το νύχι σας ή με την ανάποδη ενός μαχαιριού, αν φύγει τότε μπορείτε να είστε σίγουροι ότι δεν είναι μέρος του φυτού αλλά ασθένεια. Επίσης, ελέγξτε τα φύλλα για μία κολλώδη ουσία που συνήθως εκκρίνουν αυτά τα έντομα.

Προσέξτε πολύ αυτά τα έντομα. Μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά αν εντοπισθούν στην αρχή αλλά πάρτε μέτρα αμέσως γιατί εξαπλώνονται με απίστευτη ταχύτητα και όχι μόνο στο ίδιο το φυτό αλλά και στα γειτονικά φυτά και είναι ικανά να καταστρέψουν το φυτό που έχουν προσβάλλει.

Για να αντιμετωπίσετε τα κοκκοειδή, ακολουθείστε τα παρακάτω βήματα:

1. Απομονώστε το άρρωστο φυτό και ελέγξτε τα γειτονικά φυτά για σημάδια της ασθένειας. Ιδιαίτερα αν έχετε σεφλέρες ή ποϊνσέτιες που είναι ιδιαίτερα ευπρόσβλητες από αυτή την ασθένεια.

2. Ελέγξτε το φυτό και κόψτε τα πολύ προσβεβλημένα φύλλα. Κρατάτε μία πλαστική σακούλα και κλείνετε μέσα τα άρρωστα φύλλα που κόψατε, μην τα πετάτε σε ανοιχτούς κάδους μέσα στο σπίτι σας γιατί η ασθένεια μπορεί να μεταφερθεί και στα υπόλοιπα φυτά του σπιτιού.

3. Καλύψτε τη γλάστρα (το χώμα) με μία πλαστική σακούλα, βάλτε το φυτό στη μπανιέρα σας και κάντε του ένα γερό ντους, με χλιαρό νερό. Αφήστε το νερό να τρέξει αρκετή ώρα για να καθαρίσουν καλά τα φύλλα και αφού κλείσετε το νερό αφήστε το φυτό σας λίγη ακόμη ώρα μέσα στο μπάνιο για να τραβήξει την υγρασία του χώρου. Είναι το καλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε σε ένα πράσινο φυτό όπως ο μπέντζαμιν και η σεφλέρα και όχι μόνο όταν είναι άρρωστα.

4. Αφήστε το φυτό να στεγνώσει καλά και ετοιμάστε το «πρακτικό» φάρμακο για να το ραντίσετε. Στον ψεκαστήρα που χρησιμοποιείτε για να καθαρίζετε τα φύλλα του, βάλτε χλιαρό νερό με οινόπνευμα (3 μέρη νερό προς 1 μέρος οινόπνευμα) και προσθέστε 2-3 σταγόνες υγρού απορρυπαντικού πιάτων. Ανακατέψτε καλά και ψεκάστε καλά το φυτό, προσπαθώντας να καλύψετε τις καινούργιες κορυφές και το κάτω μέρος των φύλλων. Επαναλάβατε το ψέκασμα μετά από 7-10 ημέρες. Αν το πρόβλημα επιμείνει, ψεκάστε και πάλι μετά από 10 περίπου ημέρες. Πάντα βέβαια μπορείτε να απευθυνθείτε στο φυτώριο της περιοχής σας και να προμηθευτείτε κάποιο ειδικό φάρμακο.

Αυτά τα έντομα είναι επίμονα και επανακάμπτουν γι' αυτό να ελέγχετε τακτικά τον μπέντζαμιν για συμπτώματα.

Πηγη valentine.gr

Σπαθίφυλλο

Για άλλη μία φορά το ελληνικό του όνομα είναι επιλεγμένο με σοφία και το περιγράφει απόλυτα. Φύλλα (και λουλούδια) που μοιάζουν με σπαθιά.

Εντυπωσιακά φύλλα, με ανάγλυφη επιφάνεια, στην άκρη ενός λεπτού και μακριού μίσχου. Τα εξίσου εντυπωσιακά άσπρα λουλούδια του, σε τέλεια αντίθεση με το σκούρο πράσινο χρώμα των φύλλων τους, έκαναν το φυτό αυτό πολύ αγαπητό τόσο στους λάτρεις των πράσινων φυτών όσο και σε αυτούς που προτιμούν τα ανθοφόρα φυτά.

Το σπαθίφυλλο, αν και προέρχεται από την Νότια και Κεντρική Αμερική (κυρίως Κολομβία και Βενεζουέλα) είναι αυτή τη στιγμή το πιο δημοφιλές φυτό εσωτερικού χώρου στις ΗΠΑ και την Αγγλία. Μάλιστα αποτελεί ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα έρευνας των καλλιεργητών και των εργαστηρίων ανά τον κόσμο κι έτσι πολύ συχνά παράγονται καινούργιες ποικιλίες σπαθίφυλλων που έχουν πιο εντυπωσιακό φύλλωμα, πλουσιότερη ανθοφορία και που είναι γενικά πιο ανθεκτικά από τις ήδη υπάρχουσες ποικιλίες.

Είναι ένα από τα λίγα φυτά που προσαρμόζονται πανεύκολα σε διαφορετικές συνθήκες και γι' αυτό χρησιμοποιούνται πολύ συχνά σε σπίτια, χώρους εργασίας, ή εστιατόρια και εμπορικά κέντρα.

Το σπαθίφυλλο είναι φυτό που μεγαλώνει όχι τόσο σε ύψος όσο και σε πλάτος καθώς εμφανίζει καινούργια φύλλα τόσο ανάμεσα στα ήδη υπάρχοντα όσο και γύρω από αυτά, κατευθείαν από το χώμα. Αυτό είναι και το κριτήριο που θα πρέπει να έχετε όταν αγοράζετε ένα τέτοιο φυτό καθώς αποτελεί ένδειξη υγείας και καλής ανάπτυξης.

Αν επιλέγετε το φυτό κυρίως για τα λουλούδια του διαλέξτε ένα φυτό που να έχει τουλάχιστον ένα ανοιγμένο λουλούδι ώστε να ξέρετε ακριβώς τι αγοράζετε γιατί όπως είπαμε και πριν υπάρχουν πολλές ποικιλίες σπαθίφυλλου που διαφέρουν κυρίως στο μέγεθος αλλά και στην απόχρωση των λουλουδιών.
Το σπαθίφυλλο όπως τα περισσότερα τροπικά φυτά, χρειάζεται χώμα που να περιέχει τύρφη και άμμο ή λίγο χαλίκι ώστε να εξασφαλίζεται η καλή αποστράγγιση που του είναι απαραίτητη.

Χρειάζεται πότισμα περίπου μία φορά την εβδομάδα από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη και 2-3 φορές την εβδομάδα το καλοκαίρι. Πριν ποτίσετε, ελέγξτε την επιφάνεια του χώματος που θα πρέπει να είναι στεγνό. Αν το χώμα είναι ακόμη υγρό μην ποτίσετε γιατί το σπαθίφυλλο είναι πολύ ευαίσθητο στο σάπισμα των ριζών του.

Χρειάζεται πολύ υγρασία στο περιβάλλον αλλά το χώμα του δεν πρέπει να γίνεται λάσπη ούτε και να μένει νερό στο πιατάκι της γλάστρας. Για να δώσετε επιπλέον υγρασία στο φυτό, τοποθετήστε τη γλάστρα σε ένα δίσκο με χαλίκι που θα φροντίζετε να είναι πάντα υγρό χωρίς όμως η γλάστρα σας να πατάει στο νερό. Αν οι ρίζες παραμείνουν υγρές για μικρό διάστημα, τότε οι άκρες των φύλλων θα κιτρινίσουν. Αν όμως το φυτό παραείναι υγρό για διάστημα μεγαλύτερο από 5-6 εβδομάδες, θα σαπίσουν οι ρίζες και το φυτό θα μαραζώσει και τελικά θα καταστραφεί. Επίσης, αν δείτε κίτρινα φύλλα στο κέντρο του φυτού μάλλον το ποτίζετε περισσότερο απ' ότι χρειάζεται. Αν αντίθετα αρχίσουν να κιτρινίζουν τα εξωτερικά φύλλα είναι πιθανόν το φως να είναι πολύ έντονο.
Αν το χώμα στεγνώσει, θα δείτε το φυτό να μαραίνεται και τα φύλλα να κρέμονται πάνω από τις άκρες της γλάστρας. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσα σε μόλις 2-3 ημέρες επομένως φροντίστε να ποτίζετε τακτικά πριν το φυτό σας φτάσει σε αυτό το σημείο. Όταν ποτίσετε ένα τόσο μαραμένο φυτό, θα πρέπει να περιμένετε από 6-16 ώρες μέχρι τα φύλλα του να αρχίσουν να σηκώνονται και πάλι. Αυτό βέβαια με την προϋπόθεση ότι προλάβατε το χειρότερο. Γενικότερη ένδειξη ότι το φυτό χρειάζεται περισσότερο νερό είναι οι ξεραμένες καφέ άκρες των φύλλων ή των λουλουδιών του γι' αυτό να παρατηρείτε συχνά το φυτό σας.
Το σπαθίφυλλο αναπτύσσεται καλά σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Ιδανικά χρειάζεται πολύ φως που όμως να φιλτράρεται μέσα από κάποια κουρτίνα και μην αφήνετε απευθείας ηλιακό φως να φτάνει στο φυτό σας γιατί θα κάψει τα φύλλα του.

Το σπαθίφυλλο δεν έχει ιδιαίτερες ανάγκες σε λίπανση, αν όμως θέλετε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάποιο λίπασμα γενικής χρήσης που θα διατηρήσει το φυτό σας σε φόρμα. Λιπαίνετε μία φορά την άνοιξη και μία φορά το φθινόπωρο αφού περάσουν οι ζέστες ή αν θέλετε μία φορά το μήνα από τον Απρίλιο έως και τον Σεπτέμβριο αλλά σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιήστε τη μισή δόση από αυτήν που αναφέρουν οι οδηγίες χρήσεως του συγκεκριμένου σκευάσματος. Η μεγάλη δόση λιπάσματος μπορεί να προκαλέσει σοβαρή έως ανεπανόρθωτη ζημιά στο ριζικό σύστημα του φυτού.

Γενικά το σπαθίφυλλο αγαπάει τη ζέστη ενώ τα ρεύματα κρύου αέρα θα καθυστερήσουν εμφανώς την ανάπτυξή του όπως και οι χαμηλές θερμοκρασίες που μπορεί να καταστρέψουν τόσο τα φύλλα όσο και το ριζικό σύστημα του φυτού. Γι' αυτό το λόγο μην τοποθετείτε το σπαθίφυλλο κοντά σε πηγές θερμότητας όπως τα καλοριφέρ ή η τηλεόραση που εκτός από την εναλλαγή της θερμοκρασίας θα του αφαιρέσουν πολύ από την απαραίτητη γι' αυτό υγρασία.

Η ιδανική θερμοκρασία για το σπαθίφυλλο είναι περίπου 21-24?C σταθερά κατά τη διάρκεια της ημέρας αλλά και της νύχτας ενώ οι μεγάλες εναλλαγές θερμοκρασίας του κάνουν κακό. Αν η θερμοκρασία είναι χαμηλή, τα φύλλα θα αρχίσουν να χάνουν το λαμπερό τους χρώμα και θα θαμπώσουν. Αν το διάστημα είναι μικρό τα φύλλα θα επανέλθουν σύντομα, αν όμως παραταθεί μπορεί να αρχίσουν να σαπίζουν οι μίσχοι των φύλλων γι' αυτό μετακινήστε τη γλάστρα σε κάποιο σημείο που η θερμοκρασία είναι υψηλότερη.
     
Τα λουλούδια μοιάζουν πολύ με τα λουλούδια που βγάζουν οι κάλλες ή κάποιες ποικιλίες κρίνων. Είναι μεγάλα, σε διάφορες αποχρώσεις του λευκού (από το κάτασπρο μέχρι το κρεμ ή το πολύ-πολύ ανοιχτό πράσινο) και εμφανίζονται στην κορυφή λεπτών ψηλών μίσχων με τον ίδιο τρόπο όπως και τα φύλλα. Στην ουσία δεν πρόκειται για λουλούδια με την κλασσική έννοια αλλά για διαφοροποιημένα φύλλα που περιβάλλουν έναν στήμονα.

Αυτά λοιπόν τα λουλούδια εμφανίζονται στη διάρκεια των ζεστών μηνών του χρόνου, από την άνοιξη μέχρι τις πρώτες πιο δροσερές ημέρες του φθινοπώρου και διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν τα λουλούδια μαραίνονται κόψτε τα με ένα ψαλίδι προσπαθώντας να κόψετε μαζί και το μίσχο τους όσο πιο κοντά στο χώμα μπορείτε να φτάσετε.

Αν το φυτό σας δεν ανθίζει προσπαθήστε να περιορίσετε λίγο το πότισμά του και να το μεταφέρετε σε σημείο με περισσότερο φως. Τα φυτά που λαμβάνουν αρκετό φως, ακόμα και τεχνητό, θα έχουν πλουσιότερη ανθοφορία. Ενας άλλος παράγοντας που επηρεάζει την ανθοφορία τους είναι το να βρίσκονται σε μικρή γλάστρα έτσι ώστε οι ρίζες τους να σχηματίζουν σφιχτή μπάλα με το χώμα.

Μπορείτε να τους αλλάζετε γλάστρα την άνοιξη, κατά προτίμηση μετά το πρώτο κύμα ανθοφορίας τους αλλά η γλάστρα δεν θα πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερη από την προηγούμενη, ένα νούμερο μεγαλύτερο είναι αρκετό για κάθε αλλαγή. Μην ξεχνάτε να βάζετε χαλίκι ή σπασμένες γλάστρες ή πέτρες στον πάτο κάθε γλάστρας για να εξασφαλίσετε καλή αποστράγγιση. Επίσης, καθώς το σπαθίφυλλο αναπτύσσεται κυρίως σε πλάτος, θα ήταν καλό να επιλέγετε γλάστρες που είναι πιο φαρδιές αλλά όχι πολύ βαθιές π.χ. τις γλάστρες που μοιάζουν με πιάτα ή ρηχές ζαρντινιέρες

Μπορείτε να πολλαπλασιάσετε το φυτό σας διαιρώντας το κατά τη διαδικασία αλλαγής γλάστρας αλλά αυτό δεν θα πρέπει να γίνεται πιο συχνά από μία φορά κάθε 2-3 χρόνια έτσι ώστε να μην καταπονείται το ριζικό σύστημα του φυτού και να έχει χρόνο να επανέλθει μετά από κάθε διαίρεση. Φροντίστε να βάλετε το φυτό στο ίδιο επίπεδο χώματος με αυτό που ήταν στην αρχική του γλάστρα.
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του σπαθίφυλλου είναι ότι είναι πολύ ανθεκτικό σε ασθένειες και έντομα. Η πιο συχνή αιτία που καταστρέφουμε τέτοια φυτά είναι το υπερβολικό πότισμα που προκαλεί το σάπισμα των ριζών και καταλήγει στην καταστροφή του φυτού.

Καθαρίζετε όσο πιο συχνά μπορείτε τα φύλλα του με χλιαρό νερό και σφουγγάρι τόσο στην επάνω όσο και στην κάτω πλευρά τους για να απομακρύνετε τη σκόνη αλλά και γιατί έτσι απομακρύνονται τυχόν έντομα που έχουν εγκατασταθεί στην κάτω πλευρά των φύλλων.

Άλλο ένα σπουδαίο πλεονέκτημα του σπαθίφυλλου, είναι ότι ανήκει στα φυτά που συνιστά η NASA καθώς έχει την ιδιότητα να καθαρίζει την ατμόσφαιρα του σπιτιού μας από επικίνδυνες τοξικές ουσίες όπως η φορμαλδεϋδη, το βενζόλιο και το μονοξείδιο του άνθρακα, ουσίες που δυστυχώς υπάρχουν σε κάθε σπίτι ή γραφείο
Πηγη  http://www.asgardens.gr

ΛΕΒΑΝΤΑ

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΛΕΒΑΝΤΑΣ

Η λεβάντα αναπτύσσεται καλύτερα σε ξηροθερμικές συνθήκες και ανθίζει από αρχές Ιουλίου έως και τον Αύγουστο. Παρουσιάζει ιδιαίτερη αντοχή σε περιοχές με χαμηλές θερμοκρασίες τον χειμώνα, αλλά δεν αντέχει τους παγετούς την περίοδο της άνοιξης.

Η απόδοση της καλλιέργειας εξαρτάται από το μικροκλίμα, το οποίο επηρεάζεται από το υψόμετρο, την τοπογραφία, το γεωγραφικό πλάτος και άλλα.

Κατάλληλα εδάφη θεωρούνται τα ελαφρά χαλικώδη και ασβεστούχα που αποστραγγίζονται καλά. Η λεβάντα καλλιεργείται σε ξηρικά χωράφια.

ΤΡΟΠΟΣ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗΣ ΛΕΒΑΝΤΑΣ

Η συλλογή πραγματοποιείται με δρεπάνια ή κλαδευτήρια ή με ειδικές μηχανές συλλογής λεβάντας, πραγματοποιείται στο στάδιο της πλήρους άνθησης όταν προορίζονται για παραγωγή αιθέριου ελαίου, ξεκινά νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Αν η συλλογή καθυστερήσει χρονικά, παρατηρείται ελάττωση του οξικού λιναλυλεστέρα, ενώ αν γίνει νωρίς περιορίζεται η απόδοση σε αιθέριο έλαιο.

Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΛΕΒΑΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΗΣ

Το αιθέριο έλαιο της λεβάντας χρησιμοποιείται στη βιομηχανία τροφίμων, όπως σε ποτά, παγωτά, στην κοσμετολογία, στην αρωματοποιία, στη σαπωνοποιία και στον αρωματισμό χώρων. Πρόσφατα, η αρωματοθεραπεία έγινε πολύ δημοφιλής, όπου το αιθέριο έλαιο της λεβάντας χρησιμοποιείται ως μυοχαλαρωτικό.

Επίσης, χρησιμοποιείται για την προστασία των ρούχων από τον σκόρο. Έχουν αναφερθεί πολλές θεραπευτικές δράσεις της, όπως ηρεμιστική, σπασμολυτική, αντι-ιική, τοπική αναισθητική και αντιβακτηριδιακή. Το αιθέριο έλαιο έχει αντιοξειδωτική δράση και μπορεί να εφαρμοστεί απευθείας αδιάλυτο στο δέρμα σε αντίθεση με άλλα αιθέρια έλαια.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΛΕΒΑΝΤΑΣ

Η αποξηραμένη λεβάντα που προέρχεται από βιολογική καλλιέργεια φθάνει να πωλείται στην εγχώρια αγορά έως 11,5 ευρώ το κιλό, ενώ στις αγορές του εξωτερικού οι τιμές πώλησης είναι σημαντικά υψηλότερες, όταν πληρούνται τα ποιοτικά κριτήρια.


Η απόδοση σε χλωρό βάρος τον πρώτο χρόνο είναι 50-100 κιλά ανά στρέμμα, τον δεύτερο 200-250 κιλά ανά στρέμμα και τον τρίτο 300-350 κιλά ανά στρέμμα. Πλήρη παραγωγή πραγματοποιείται τον τέταρτο χρόνο (400-500 κιλά ανά στρέμμα), ενώ αν γίνει συλλογή μόνο της ταξιανθίας η απόδοση σε ξηρό βάρος κυμαίνεται στα 35-45 κιλά ανά στρέμμα. Η δε διαφορά ανάμεσα στη βιολογική και συμβατική καλλιέργεια λεβάντας, γίνεται αντιληπτή σε επίπεδο τιμής πώλησης καθώς ότι ενώ η τιμή της βιολογικής λεβάντας φτάνει τα 11,5 ευρώ, η τιμή της "συμβατικής" αποξηραμένης λεβάντας δεν υπερβαίνει τα 3,5 ευρώ το κιλό.


Πηγη http://www.capitalinvest.gr